Οργανωσιακή κουλτούρα και εθνική κουλτούρα: η επίδραση των εθνικών χαρακτηριστικών στη διάρθρωση του οργανισμού, τη λήψη αποφάσεων, και το στυλ διοίκησης: μελέτη περίπτωσης σε 2 ιδιωτικά εκπαιδευτικά ιδρύματα σε Κίνα και Ελλάδα

Ο ρόλος των εθνικών κουλτουρών στη διαμόρφωση της εταιρικής κουλτούρας είναι αδιαμφισβήτητος. Οι εθνικές κουλτούρες είναι βαθιά ενσωματωμένες στις κοινωνίες στις οποίες αναπτύσσονται και ως εκ τούτου επηρεάζουν σημαντικά τον τρόπο λειτουργίας των επιχειρήσεων. Διαφορετικές χώρες έχουν διαφορετικούς κανόνες και αξίες που διαμορφώνουν τον τρόπο με τον οποίο τα άτομα αλληλεπιδρούν μεταξύ τους, οδηγώντας σε διαφορετικές εταιρικές κουλτούρες σε διάφορα έθνη. Για παράδειγμα, σε πολλές ασιατικές χώρες, όπως η Κίνα, δίνεται έμφαση στη συλλογική λήψη αποφάσεων και όχι στην ατομική αυτονομία- αυτό οδηγεί σε πιο ιεραρχικές οργανωτικές δομές, όπου οι ανώτεροι υπάλληλοι λαμβάνουν αποφάσεις για τους υφισταμένους τους χωρίς να ζητούν πρώτα τη γνώμη τους. Αντίθετα, οι χώρες της Βόρειας Αμερικής τείνουν να εκτιμούν τον ατομικισμό έναντι του κολεκτιβισμού, γεγονός που οδηγεί σε λιγότερο άκαμπτες ιεραρχίες στο χώρο εργασίας με μεγαλύτερες ευκαιρίες συμμετοχής των εργαζομένων σε όλα τα επίπεδα των διαδικασιών λήψης αποφάσεων. Τελικά είναι σημαντικό για τις εταιρείες που δραστηριοποιούνται διεθνώς να αναγνωρίζουν τη σημασία των πολιτισμικών διαφορών κατά την ανάπτυξη της δικής τους μοναδικής εταιρικής κουλτούρας, ώστε να μπορούν να μεγιστοποιήσουν την παραγωγικότητα, εξασφαλίζοντας παράλληλα την αρμονία μεταξύ εργαζομένων από διαφορετικά υπόβαθρα που εργάζονται μαζί για έναν κοινό στόχο ή σκοπό. Με την κατανόηση αυτών των αποχρώσεων και την ανάλογη προσαρμογή οι εταιρείες μπορούν να δημιουργήσουν ένα περιβάλλον όπου οι εργαζόμενοι θα αισθάνονται άνετα να εκφράζονται, ενώ παράλληλα θα παραμένουν παραγωγικά μέλη της κοινωνίας, ανεξάρτητα από την εθνικότητα ή το υπόβαθρό τους.