Η ενδοοικογενειακή βία: μία ποιοτική διερεύνηση

Σκοπό της παρούσας εργασίας αποτελεί η μελέτη του φαινομένου της ενδοοικογενειακής κακοποίησης και η ανάδειξη των ποιοτικών χαρακτηριστικών του, όπως αυτά καλλιεργούνται και αναπτύσσονται στη σύγχρονη ελληνική κοινωνία. Για την επίτευξη του σκοπού αυτού αρχικά επιχειρείται μία επισκόπηση της βιβλιογραφίας αναφορικά με το αντικείμενο της μελέτης. Ως εκ τούτου από τη μια πλευρά περιγράφονται οι πιο σημαντικές πρωτοβουλίες θεσμοθέτησης του φαινομένου (τόσο σε εγχώριο επίπεδο όσο και διεθνώς) ενώ, από την άλλη, αναλύονται οι διάφορες επιστημονικές προσεγγίσεις του σχετικού εγκληματικού φαινομένου. Στη συνέχεια ακολουθεί το εμπειρικό μέρος, στο οποίο αποτυπώνεται η έρευνα που πραγματοποιήθηκε για τις ανάγκες τις παρούσας εργασίας. Για την ερευνητική προσέγγιση του αντικειμένου επιλέχθηκε η ποιοτική έρευνα και ειδικότερα η αφήγηση ζωής, μέσω βιογραφικών συνεντεύξεων. Μέσα από μια σειρά εννέα ημι-δομημένων συνεντεύξεων που απευθύνονται σε γυναίκες-θύματα ενδοοικογενειακής κακοποίησης διαπιστώνεται η βιωμένη εμπειρία της κάθε γυναίκας αναφορικά με την κακοποίηση η οποία ακολούθως ‘μεταγράφεται’ μέσα από την κατασκευή ορισμένων θεματικών ενοτήτων. Οι ενότητες όπως προκύπτουν από το υλικό της έρευνας δεν αποτελούν προκατασκευασμένες εννοιολογικές κατηγοριοποιήσεις, αλλά λειτουργούν ως κεντρικοί άξονες στις βιωμένες εμπειρίες των γυναικών. Οι ενότητες αυτές αφενός αναδεικνύουν τη μοναδικότητα της κάθε βιωμένης εμπειρίας και αφετέρου συγκεντρώνουν τα κοινά σημεία όπου οι εμπειρίες αυτές συναντώνται, όπως είναι τα χαρακτηριστικά των θυμάτων, η διαδικασία απεμπλοκής από την κακοποιητική σχέση, ο ρόλος του κοινωνικού περιβάλλοντος, η εμπιστοσύνη στην αστυνομία, η μητρότητα κ.α. Τα βασικότερα συμπεράσματα που εξάγονται από την έρευνα πρωτίστως αφορούν στο διαπιστωμένο υψηλό σκοτεινό αριθμό εγκληματικότητας της ενδοοικογενειακής κακοποίησης και δευτερευόντως, στις ποιοτικές διαφορές που παρατηρούνται στις εμπειρίες των γυναικών αυτών, πορίσματα που αναδεικνύουν τις επιπτώσεις στον τρόπο θέασης της κακοποίησης, στα χαρακτηριστικά των δραστών, των θυμάτων αλλά και στον αντίκτυπο του κοινωνικού ελέγχου.