Η θεωρία της ηγεμονίας του Αντόνιο Γκράμσι και η σημασία της για το πολιτικό υποκείμενο σήμερα

Η εργασία εστιάζει στη θεωρία της ηγεμονίας του Αντόνιο Γκράμσι σε σχέση με τη μαρξιστική διαλεκτική μεθοδολογία του ιστορικού υλισμού. Έπειτα από μια σύντομη έρευνα της προϊστορίας της ηγεμονίας, ξεκινώντας από την πολιτική σκέψη του Μακιαβέλλι, περνώντας στη μαρξική έννοια της ιδεολογίας, ως την πολιτική χρήση του όρου ηγεμονία στο πλαίσιο της ρωσικής μαρξιστικής παράδοσης, ο συγγραφέας πραγματεύεται την πολλαπλή ερμηνεία της ηγεμονίας στη σκέψη του Γκράμσι και εξετάζει τη σύνδεση αυτής της σκέψης με τη θεωρία και την πρακτική μεταπολεμικών πολιτικών και ιδεολογικών ρευμάτων όπως ο ευρωκομμουνισμός.