Ντοκιμαντέρ και κρίση: η εξέλιξη του ελληνικού ντοκιμαντέρ στα χρόνια της κρίσης – η κρίση μέσα από το ντοκιμαντέρ

Το ελληνικό ντοκιμαντέρ δεν μένει ανεπηρέαστο από την οικονομική κρίση των τελευταίων ετών. Προκύπτει, λοιπόν, το ερώτημα του πώς αναδιαμορφώνει η κρίση το ελληνικό ντοκιμαντέρ, δηλαδή πώς μεταβάλλεται η συνολική παραγωγή και πώς διαμορφώνεται ο λόγος του ντοκιμαντέρ στα χρόνια της κρίσης. Η παρούσα μελέτη εξετάζει το τοπίο του σύγχρονου ελληνικού ντοκιμαντέρ μέσα από το συνδυασμό ποσοτικής έρευνας και ποιοτικής ανάλυσης, με σκοπό την πληρέστερη δυνατή προσέγγιση του πεδίου. Στο πρώτο στάδιο πραγματοποιείται χαρτογράφηση του τοπίου του ελληνικού ντοκιμαντέρ με βάση τις ελληνικές παραγωγές που συμπεριλήφθηκαν στο πρόγραμμα του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης με έτη παραγωγής 2006-2015, που πλαισιώνουν ισομερώς το 2010, δηλαδή το έτος που ξεκίνησε η κρίση. Παρακολουθείται η εξέλιξη της συνολικής παραγωγής, των διαφορετικών τύπων παραγωγής και της θεματολογίας μέσα στο χρόνο. Στο δεύτερο στάδιο μελετάται ο λόγος του ντοκιμαντέρ της κρίσης. Εντοπίζονται και αναλύονται τα βασικότερα ρητορικά σχήματα των ντοκιμαντέρ που είναι αφιερωμένα στην κρίση, προκειμένου να αναδειχθούν οι τρόποι αναπαράστασης της κρίσης μέσα από το ντοκιμαντέρ, καθώς και η θέση που διεκδικούν οι Έλληνες ντοκιμαντερίστες στο δημόσιο διάλογο. Προκύπτει τελικά ότι η οικονομική κρίση, ενώ προκάλεσε σοβαρά ζητήματα χρηματοδότησης των παραγωγών, ώθησε το ελληνικό ντοκιμαντέρ να αναπτυχθεί, γεγονός που αποτυπώνεται σε ποσοτικό, αλλά και σε ποιοτικό επίπεδο.