Το ζήτημα του υπερπληθυσμού κρατουμένων στις ελληνικές φυλακές: εγκληματολογικές προσεγγίσεις στο διάλογο εθνικών αρχών και διεθνών μηχανισμών ελέγχου

Σκοπός της εκπονηθείσας διπλωματικής εργασίας είναι η ανάδειξη του υπερπληθυσμού των φυλακών ως πρόβλημα και η συσχέτισή του με τις σύγχρονες τάσεις διεθνοποίησης της καθεστηκυίας έννομης τάξης και δη στον τομέα της διασφάλισης των δικαιωμάτων του ανθρώπου. Η περιαγωγή κάποιου σε καθεστώς στέρησης της ελευθερίας του και ο εγκλεισμός του δεν αφαιρεί το λοιπό πλέγμα προστασίας της ανθρώπινης αξίας, τουναντίον η ευάλωτη θέση του αξιώνει την παροχή τουλάχιστον αξιοπρεπών συνθηκών διαβίωσης κατά το χρόνο αυτό, με τη συνθήκη αυτή να εξετάζεται, πλέον και από υπερκρατικούς και διεθνείς φορείς, με κυριότερο τέτοιον τη CPT. Η ανάπτυξη της θεματικής και των εγειρόμενων προβληματισμών κινείται σε δύο (2) βασικούς άξονες. Αρχικά είναι απαραίτητη η θεμελίωση της έννοιας του υπερπληθυσμού των φυλακών και η εξέταση του θεωρητικού υποβάθρου που τον διέπει. Πέραν του δοθέντος εννοιολογικού ορισμού του και των παραγόντων που σχετίζονται με αυτόν, γίνεται επίσης μνεία στη σύνδεσή του με την προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου, με αναφορά σε νομολογιακά κεκτημένα κειμένων διεθνούς – ευρωπαϊκής ισχύος (ΕΣΔΑ κατά κύριο λόγο). Το τμήμα αυτό κλείνει με σαφή αναγωγή του συνολικού περιεχομένου στην εθνική υπόσταση του αναδειχθέντος ζητήματος. Έτερος άξονας ανάπτυξης αποτελεί ο διεθνής έλεγχος του εν λόγω τεθειμένου ζητήματος, υπό το πρίσμα του διαλόγου με τις ελληνικές αρχές. Το κριτήριο αυτό πληροί η CPT του ΣτΕ και ως εκ τούτου πραγματοποιείται επισκόπηση των εκθέσεών της κατά την επιτέλεση των καθηκόντων της και των επισκέψεών της σε ΣΚ ανά τη χώρα, με έμφαση στην ανταλλαγή πληροφοριών και απόψεων με την Ελληνική Κυβέρνηση. Με δεδομένη την γενικότερα επικριτική στάση της CPT έναντι των ελληνικών αρχών, οι σχετικές απαντήσεις υπόκεινται μεθοδολογική υπαγωγή στην ακολουθούμενη ποινική πολιτική εν σχέση με τη χρήση της φυλακής.