Φροντίδα και διατομικότητα : από την σχέση στην ηθικο-πολιτική υπό-σχεση

Στην παρούσα εργασία πραγματευόμαστε τη διατομικότητα και τη φροντίδα ως κατηγορίες που αναδιαμορφώνουν την έννοια της σχέσης και τη συνδέουν με ένα ηθικοπολιτικό πρόταγμα ευθύνης. Στο πρώτο μέρος αναλύουμε τη σιμοντονική σχεσιακή οντολογία, όπου το υποκείμενο και το συλλογικό συν-αναδύονται μέσα από ένα πεδίο εντάσεων και μορφογενετικών μετασχηματισμών, το οποίο μετατοπίζει το κέντρο από την ουσία στη διαδικασία. Παρότι αυτή η σύλληψη υπερβαίνει τις ατομοκεντρικές παραδόσεις της νεωτερικότητας, παραμένει δεσμευμένη σε έναν μορφοκεντρισμό που αγνοεί τις ιστορικές και κοινωνικές ασυμμετρίες. Μέσω του Derrida, η εργασία εισάγει τη λογική της διαφωράς και του ίχνους, αποδομώντας τη δυνατότητα μιας πλήρους μορφής, ενώ με το Judith Butler το ερώτημα μετατίθεται στο κανονιστικό και πολιτικό πεδίο, όπου οι κοινωνικοί όροι αναγνωρισιμότητας και πενθησιμότητας καθορίζουν τα όρια του υποκειμένου. Στο δεύτερο μέρος, η φροντίδα (care) προτείνεται ως κριτική έννοια-γέφυρα που επανενσαρκώνει τη σχεσιακή οντολογία στα σώματα, στις ανάγκες και στις ασυμμετρίες τους. Τέλος, μέσα από τις έννοιες της μνήμης και της υπό-σχεσης, η φροντίδα αναδεικνύεται ως πολιτική του ατελούς και του κοινού, μια μορφή σχέσης που θεμελιώνεται στη μη-κυριότητα, στην ευθύνη και στην ανοιχτή δυνατότητα συνύπαρξης.