Πειραματική διερεύνηση της μηχανικής των «αναδυόμενων» σχέσεων: η ανάλυσητων σχέσεων μεταβατικότητας ως ένα πρόβλημα μη-διασυνδεδεμένωνσυναρτήσεων ενίσχυσης

Οι συναρτήσεις ενίσχυσης αποτελούν τον θεμελιώδη μηχανισμό συμπεριφοράς τηςΣκιννεριανής αρχής της επιλογής από ενίσχυση. Ωστόσο, οι αποκαλούμενες«αναδυόμενες» σχέσεις ερεθισμάτων φαίνεται να μην προέρχονται άμεσα από μίατέτοια λειτουργία· όταν δύο ή περισσότερές σχέσεις συντελεστικών διακρίσεων υπόόρους αποτελούνται από κοινά και μη κοινά ερεθίσματα (π.χ., Α:Β and Β:C), τα μηκοινά στοιχεία εμφανίζονται να είναι λειτουργικά ισοδύναμα (Α:C) στην απουσίαδιαφορικής ενίσχυσης. Το γεγονός αυτό έχει καταστήσει τη μελέτη της προέλευσηςτων «αναδυόμενων» σχέσεων ένα θέμα με έντονο ενδιαφέρον στην κοινότητα τηςανάλυσης συμπεριφοράς για περίπου πέντε δεκαετίες, αλλά οι μηχανισμοίσυμπεριφοράς που συνθέτουν αυτό το φαινόμενο δεν έχουν ακόμα διαλευκανθείπλήρως.Η παρούσα διατριβή εξέτασε την υπόθεση ότι οι σχέσεις μεταβατικότητας δενσυνιστούν λειτουργικά ισοδύναμες σχέσεις (Α:C), αλλά, αντίθετα, παραμένουν μη διασυνδεδεμένες σχέσεις (Α::C) έως ότου ενδιάμεσα διακριτικά ερεθίσματασυνδέσουν τα ανεξάρτητα στοιχεία (Α and C). Με βάση την ανάλυση του Skinner, ημη-διασυνδεδεμένη συνάρτηση μπορεί να περιγραφεί ως μια συνθήκη επίλυσης προβλήματος, όπου το «πρόβλημα» είναι ότι το παρόν περιβάλλον (ερέθισμα Α) δενπροξενεί επαρκώς την αποτελεσματική συμπεριφορά του ατόμου (δηλ. την παραγωγήτου C ερεθίσματος). Για την επίλυση του προβλήματος, το άτομο πρέπει ναδημιουργήσει προδρομική συμπεριφορά παράγοντας κατασκευασμένα διακριτικάερεθίσματα τα οποία διαδυνδέουν την A::C σχέση.Μελετήσαμε τη σημασία της διασυνδεμένης συντελεστικής διαδικασίας μεεντός-υποκειμένου χειρισμό σε δύο πειραματικές μελέτες. Και οι δύο μελέτεςσχεδιάστηκαν να παράξουν διαφορετικά επίπεδα κατασκευασμένων διακριτικώνερεθισμάτων κατά τη διάρκεια εκπαίδευσης συμβατικών σχέσεων ερεθισμάτων με τηδιαδικασία συμβατικής αντιστοίχισης ερεθισμάτων.Το πρώτο πείραμα πραγματοποιήθηκε σε δύο συνεδρίες και οι συμμετέχοντεςείτε έλαβαν οδηγίες για να ονομάσουν τα οπτικά ερεθίσματα ή να τα ονομάσουν καινα δημιουργήσουν μια ιστορία που σειριακά ένωνε τις ονομασίες των ερεθισμάτων.Οι συμμετέχοντες των οποίων η προδρομική συμπεριφορά κατά την 1ησυνεδρίαπεριορίστηκε στην ονομασία των ερεθισμάτων, παρήγαγαν σημαντικά περισσότερεςσχέσεις μεταβατικότητας όταν, κατά την εκπαίδευση της δεύτερης συνεδρίας,δημιούργησαν ιστορίες που διάσυνδεσαν τις ονομασίες των οπτικών ερεθισμάτων. Η 16ίδια σχεδόν αλάνθαστη εμφάνιση «αναδυόμενων» σχέσεων καταγράφηκε από τηνομάδα συμμετεχόντων που έλαβαν την οδηγία των ιστοριών στην 1ησυνεδρία.Ο σκοπός του δεύτερου πειράματος ήταν να αντικαταστήσει την ανεξάρτητημεταβλητή της γλωσσολογικής ιστορίας με μοτίβα λεκτικών οφθαλμικών κινήσεων.Οι συμμετέχοντες εκτέθηκαν σε πειραματικό σχεδιασμό ανατροπής (Α-Β1-Β2-Α') καιστις συνεδρίες χειρισμού όπου οι συμβατικές σχέσεις ερεθισμάτων διασυνδέθηκαν μετα συγκεκριμένα μοτίβα οφθαλμικής κίνησης, οι σχέσεις μεταβατικότηταςεμφανίστηκαν με τέλεια ή σχεδόν τέλεια ακρίβεια όποτε οι συμμετέχοντες παρήγαγαντα συγκεκριμένα προδρομικά μοτίβα συμπεριφοράς (ή ισοδύναμα γλωσσικάερεθίσματα). Κατά τη βασική συνεδρία και ανατροπής, όπου οι συμβατικές σχέσειςδεν διασυνδέθηκαν με συμπληρωματικά ερεθίσματα ή περιορίστηκαν σε διακριτικάερεθίσματα με χαμηλή συνδετική δύναμη (π.χ., ονομασία), οι συμμετέχοντεςεμφάνισαν σημαντικά λιγότερες «αναδυόμενες» σχέσεις. Σε αμφότερα τα πειράματα,καταγράφηκε η ίδια σχεδόν αλάνθαστη παραγωγή μεταβατικών σχέσεων όποτεκατασκευάστηκαν διακριτικά ερεθίσματα πέραν την ονομασίας των ερεθισμάτων(π.χ., κατηγοριοποίηση των κλάσεων ερεθισμάτων).Τα αποτελέσματα από τα δύο πειράματα αποκάλυψαν ότι συμπληρωματικάερεθίσματα με υψηλής τάξης διακριτικό έλεγχο επηρέασαν ισχυρά τον ρυθμόεμφάνισης των μη-διασυνδεδεμένων A::C σχέσεων. Από την άλλη πλευρά, ανεκπαιδεύοντας τις συμβατικές σχέσεις A:B και B:C αναδύεται η μη-εκπαιδευμένηA:C σχέση, τότε η ακρίβεια των σχέσεων μεταβατικότητας θα έπρεπε να ήτανανεξάρτητη από το διαφορετικό επίπεδο κατασκευασμένων διακριτικώνερεθισμάτων· μια συνθήκη που τα πειραματικά δεδομένα της παρούσας εργασίας δενεπιβεβαίωσαν.