Η βέλτιστη κατανομή των πηγών κεφαλαίων στις χρήσεις κεφαλαίων στις εταιρείες του real estate

Αντικείμενο μελέτης της παρούσας Διπλωματικής Εργασίας αποτελεί η βέλτιστη κατανομή των πηγών κεφαλαίου στις χρήσεις κεφαλαίων στις εταιρείες του Real Estate. Με σκοπό τη διερεύνηση του συγκεκριμένου ζητήματος, αρχικά, πραγματοποιείται για λόγους πληρότητας συζήτηση για τη σύνταξη των λογιστικών καταστάσεων. Εν συνεχεία, μελετώνται αναλυτικά οι θεωρίες διάρθρωσης κεφαλαίων (παραδοσιακή θεωρία, θεωρία καθαρού λειτουργικού κέρδους, θεωρίες Modigliani – Miller, Ιεράρχησης και Αντιστάθμισης) εστιάζοντας στις αδυναμίες κάθε θεωρίας, καθώς και στις διαφορές μεταξύ τους. Ακολούθως, παρουσιάζεται η χρηματοδοτική πολιτική που δύναται να ακολουθήσει η επιχείρηση ώστε να επιτύχει τη μεγιστοποίηση της αξίας της. Τέλος, αξιοποιούνται τα δεδομένα της αγοράς, υπολογίζοντας τους αριθμοδείκτες Έμμεσης Ρευστότητας, Ξένων-προς-Συνολικά Κεφάλαια, Ξένων-προς-Ίδια Κεφάλαια, Τραπεζικά Δάνεια-προς-Ίδια Κεφάλαια και Κάλυψης Τόκων με Κέρδη για τις εισηγμένες επιχειρήσεις που αφορούν Α.Ε.Ε.Α.Π., κατασκευαστικές εταιρείες και εταιρείες συμμετοχής και ανάπτυξης ακίνητης περιουσίας για το έτος 2023. Ακόμη, μετρούνται οι προαναφερθέντες δείκτες διαχρονικά για τις εταιρείες Prodea Α.Ε.Ε.Α.Π., Trastor Α.Ε.Ε.Α.Π., ΙΝΤΡΑΚΑΤ, ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, Lamda Development και Dimand, ενώ αναλύεται και η τάση τους κατά την τελευταία δεκαετία. Συμπερασματικά, από τη βιβλιογραφία δεν καθίσταται σαφές ποια από τις θεωρίες διάρθρωσης κεφαλαίων κρίνεται ως βέλτιστη στην εφαρμογή. Τα πρόσφατα στοιχεία της ελληνικής αγοράς real estate δείχνουν σημάδια ανάκαμψης από τη χρηματοπιστωτική κρίση της περασμένης δεκαετίας, χωρίς ωστόσο το ευρύτερο ανασφαλές οικονομικό περιβάλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης να επιτρέπει βέβαιες προβλέψεις για το μέλλον του κλάδου.