Οι μαθητές που «δεν έκατσαν καλά»: καταλήψεις στα χρόνια της μεταπολίτευσης

Οι κινητοποιήσεις εκφράζονται, οργανώνονται και εξαπλώνονται πολλές φορές και μέσα από τα συνθήματά τους – για την ακρίβεια, όχι όλα, αλλά κάποια συνθήματά τους που ξεχωρίζουν. Το σύνθημα «Κάτσε καλά, Γεράσιμε» ταυτίστηκε με τις μαθητικές καταλήψεις του 1998-1999 – η καλύτερη απόδειξη, γι’ αυτό, είναι ότι όταν το 2015 ο Γεράσιμος Αρσένης εξέδωσε ένα αυτοβιογραφικό βιβλίο, με θέμα τη θητεία του ως υπουργού και την «εκπαιδευτική μεταρρύθμιση 1996-2000» το ονόμασε: Γιατί δεν έκατσα καλά. Ο τίτλος, με άλλα λόγια, αποτελεί ταυτοτικό στοιχείο ενός βιβλίου. Έτσι, ένα βιβλίο που θα επιγραφόταν, «Συγκρότηση εξεγερσιακών υποκειμένων και ασταθείς πολιτικές ταυτότητες: οι μαθητικές καταλήψεις 1974-2000, μέσα από τη θεωρία κινητοποίησης πόρων. Συμβολή στη μελέτη του ζητήματος», θα ήταν ένα άλλο βιβλίο, κι ας καταπιανόταν με το ίδιο θέμα. Όπως μας υποδεικνύει και ο υπότιτλος, Μαθητικό κίνημα και καταλήψεις 1974-2000, η μελέτη του Δημήτρη Σκλαβενίτη, επεξεργασμένη μορφή της διδακτορικής του διατριβής, ασχολείται με το μαθητικό κίνημα της μεταπολίτευσης, μέσα από το πρίσμα των καταλήψεων. Πρόκειται για μια μεθοδολογική επιλογή, η οποία αποδεικνύεται πολύ εύστοχη. Δεν θα ήταν το ίδιο, αν ο συγγραφέας προσέγγιζε το θέμα του εστιαζόμενος, λ.χ., στις διαδηλώσεις, τον μαθητικό συνδικαλισμό ή την πολιτιστική δραστηριότητα των μαθητών. Κι αυτό γιατί ο εστιασμός του ερευνητικού και συγγραφικού φακού στην κατάληψη παρουσιάζει δύο σημαντικά πλεονεκτήματα.