H εξέλιξη του ελληνικού (ποινικού) δικαίου ανηλίκων

Η παρούσα συμβολή ασχολείται με τη βαθμιαία εναρμόνιση του ελληνικού συστήματος απονομής δικαιοσύνης σε ανηλίκους με τις θεμελιώδεις δεσμευτικής ισχύος διατάξεις της Διεθνούς Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού και τα ευρωπαϊκά και διεθνή μη δεσμευτικού χαρακτήρα κείμενα αντεγκληματικής πολιτικής για ανηλίκους, στις αρχές του 21ου αιώνα. Παρουσιάζονται οι παρατηρήσεις και οι συστάσεις της Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Παιδιού αναφορικά με την προστασία και προώθηση των δικαιωμάτων των παιδιών στο σύστημα απονομής δικαιοσύνης σε ανηλίκους και οι αλλαγές που επήλθαν στις διατάξεις του ουσιαστικού και του δικονομικού ποινικού δικαίου ανηλίκων σχετικά με τους τρόπους αντιμετώπισης της παραβατικότητας και της εγκληματικότητας των ανηλίκων. Ο νομοθέτης μελέτησε σε βάθος τις παρατηρήσεις και συστάσεις της Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Παιδιού, προκειμένου να προσαρμόσει το εσωτερικό δίκαιο σε διατάξεις υπερνομοθετικής ισχύος αλλά και στα διεθνή πρότυπα και σταθερές για την αποφυγή του στιγματισμού των ανηλίκων, τον περιορισμό του κοινωνικού αποκλεισμού και την προώθηση της κοινωνικής τους ένταξης. Η εξέταση και η αποτίμηση των πρόσφατων μεταρρυθμίσεων είναι ικανοποιητική. Πέρα από το θεσμικό εκσυγχρονισμό του (ποινικού) δικαίου ανηλίκων απαραίτητη είναι ωστόσο η συνδρομή όλων των φορέων του κοινωνικού ελέγχου στην εφαρμογή της νομοθεσίας και στην υλοποίηση των σύγχρονων τά-σεων αντεγκληματικής πολιτικής για ανηλίκους.