Ο αντίκτυπος των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης στο κίνημα «MeToo»

Η παρούσα εργασία εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο το κίνημα #MeToo συνέβαλε στη διαμόρφωση νέων θεσμικών και εσωτερικών πολιτικών και διαδικασιών για την πρόληψη και αντιμετώπιση της σεξουαλικής παρενόχλησης στον εργασιακό χώρο στην Ελλάδα. Το βασικό ερευνητικό ερώτημα που καθοδήγησε την παρούσα μελέτη ήταν: Πώς και σε ποιο βαθμό το κίνημα #MeToo επέδρασε στη θεσμική αλλαγή και την αναπροσαρμογή των εσωτερικών πολιτικών και διαδικασιών σχετικά με τη σεξουαλική παρενόχληση στους εργασιακούς χώρους στην Ελλάδα; Για τη διερεύνησή του, διατυπώθηκαν τρία επιμέρους ερωτήματα: (α) Με ποιους τρόπους επηρέασε το κίνημα #MeToo την εργασιακή κουλτούρα και τις πολιτικές σχετικά με τη σεξουαλική παρενόχληση; (β) Πώς ανταποκρίθηκαν οι οργανισμοί στις νέες νομοθετικές απαιτήσεις μετά το 2021 και ποια μέτρα υιοθέτησαν για τη συμμόρφωση με τον Ν. 4808/2021; (γ) Ποια εργαλεία, προγράμματα ή μηχανισμοί θεσμοθετήθηκαν για την πρόληψη και διαχείριση περιστατικών σεξουαλικής παρενόχλησης; Η θεωρητική προσέγγιση συνδύασε τη θεωρία της διάχυσης καινοτομιών και την οπτική των κοινωνικών κινημάτων, αναδεικνύοντας τη σημασία της κοινωνικής πίεσης για την υιοθέτηση θεσμικών αλλαγών. Η ποιοτική ανάλυση βασίστηκε σε συνεντεύξεις με έξι οργανισμούς, αποκαλύπτοντας ότι η επίδραση του #MeToo δεν ήταν ενιαία, αλλά εξαρτήθηκε από την υπάρχουσα κουλτούρα, τη θεσμική ετοιμότητα και τον βαθμό κοινωνικής ευαισθητοποίησης. Συνολικά, το κίνημα λειτούργησε ως μοχλός επιτάχυνσης θεσμικών μετασχηματισμών, ενισχύοντας την ανάγκη για συστηματική και θεσμικά κατοχυρωμένη πρόληψη της σεξουαλικής παρενόχλησης στους χώρους εργασίας.