Ετεροφυλοφιλική ενοχή, διομαδική φιλία, σχεσιακό στίγμα και κινητοποιητικά συναισθήματα για συλλογική δράση υπέρ των ΛΟΑ

H παρούσα έρευνα, εξέτασε το μοντέλο που προτάθηκε από την Calcagno (2016) σε διαφορετικό πληθυσμό και κοινωνικοπολιτικό πλαίσιο. Η Calcagno βρήκε ότι η συλλογική ενοχή μιας πλειονοτικής ομάδας (ετεροφυλόφιλοι) προβλέπει την πρόθεση για συλλογική δράση υπέρ των δικαιωμάτων μιας μειονοτικής ομάδας (ΛΟΑ κοινότητα) μέσω της διομαδικής φιλίας και αυτή η σχέση ρυθμίζεται από το φύλο. Μία από τις υποθέσεις μας ήταν ότι η προαναφερόμενη σχέση έχει εφαρμογές και στο δείγμα μας. Στη συνέχεια, επεκτείναμε την συλλογιστική μας, προτείνοντας ότι το σχεσιακό στίγμα, τα αρνητικά και τα θετικά συναισθήματα ρυθμίζουν τη διαδρομή από τη διομαδική φιλία στη συλλογική δράση. Τα δεδομένα μας συλλέχτηκαν από 197 ετεροφυλόφιλους συμμετέχοντες ελληνικής εθνικότητας μεταξύ 18-41 ετών. Η ανάλυση των δεδομένων έγινε με διαδοχικά μοντέλα ανάλυσης διαδρομών. Τα ευρήματα επιβεβαίωσαν μερικώς μόνο το μοντέλο της Calcagno, με την διαφορά ότι το φύλο δεν είχε ρυθμιστική επίδραση. Ακολούθως, αντίθετα από την ερευνητική μας υπόθεση, το σχεσιακό στίγμα δεν βρέθηκε να ρυθμίζει την σχέση μεταξύ της διομαδικής φιλίας και της συλλογικής δράσης. Tόσο τα αρνητικά όσο και τα θετικά συναισθήματα φάνηκε να ρυθμίζουν αυτή τη σχέση, αλλά από την αντίθετη κατεύθυνση από αυτή που υποδεικνύει η βιβλιογραφία. Πιο συγκεκριμένα, τα αρνητικά και τα θετικά συναισθήματα αποδυναμώνουν την σχέση μεταξύ της διομαδικής φιλίας και της συλλογικής δράσης. Tέλος, παρέχονται μερικές πιθανές εξηγήσεις για τα ευρήματα της έρευνας, αναλύεται ο πολυδιάστατος ρόλος των συναισθημάτων στην πολιτική, οι περιορισμοί και η σημασία της έρευνας για τους οργανωτές κοινωνικών κινημάτων.