Η μηδενική ανοχή μέσα από τις στάσεις/απόψεις των φορέων άσκησης του επίσημου κοινωνικού ελέγχου του εγκλήματος

Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά το θέμα της μηδενικής ανοχής ως μέτρο αντεγκληματικής πολιτικής. Συγκεκριμένα, αφού προηγηθεί η θεωρητική προσέγγιση του προαναφερθέντος μοντέλου, θα επιδιωχθεί ερευνητική επισκόπησή του μέσα από την άμεση έκθεση των απόψεων των φορέων άσκησης του επίσημου κοινωνικού ελέγχου του εγκλήματος περί μηδενικής ανοχής, δηλαδή διευθυντών σωφρονιστικών καταστημάτων, αξιωματικών και υπαξιωματικών αστυνομίας και δικαστικών λειτουργών. Για τον σκοπό αυτό η διπλωματική εργασία διακρίνεται σε δύο κύρια μέρη. Στο πρώτο μέρος επιχειρείται η θεωρητική προσέγγιση της μηδενικής ανοχής μέσα από την ανάλυση θεωριών που πιθανότατα συνδέονται με το προαναφερθέν μοντέλο, καθώς και ανάλυση πρακτικών εφαρμογών μηδενικής ανοχής σε ευρωπαϊκό επίπεδο, συμπληρωματικά προς την πρώτη εφαρμογή του στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Στο δεύτερο μέρος πραγματοποιείται ποιοτική ανάλυση των συνεντεύξεων που πραγματοποιήθηκαν με τη βοήθεια ημιδομημένης συνέντευξης, η οποία προέκυψε βάσει του πρώτου μέρους της διπλωματικής εργασίας. Πιο συγκεκριμένα, αφού πρώτα συγκεντρώθηκαν τα δημογραφικά χαρακτηριστικά των ερωτηθέντων, επιδιώχθηκε η καταγραφή απόψεων σχετικά με το πώς αιτιολογούν τις αυξητικές τάσεις της εγκληματικότητας, εάν ο εγκλεισμός σε κατάστημα κράτησης βοηθά στην καταπολέμηση της εγκληματικότητας, εάν υπάρχουν πιθανότητες επανένταξης των κρατουμένων και εν τέλει κατά πόσο η αντεγκληματική πολιτική συντελεί στον έλεγχο και στην καταστολή της εγκληματικότητας. Τέλος, κλήθηκαν να τοποθετηθούν σχετικά με την αντιμετώπιση της εγκληματικότητας και εν τέλει αν πρακτικές μηδενικής ανοχής θα αποτελούσαν τη λύση ή την άμβλυνση της προσπάθειας πρόληψης και καταστολής της εγκληματικότητας.