Μηχανισμός ανάκαμψης και ανθεκτικότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης: η περίπτωση των σχεδίων της Ελλάδας και της Πορτογαλίας

Το ευρωπαϊκό οικοδόμημα συνταράχθηκε συθέμελα από την πανδημία Covid-19. Ως απάντηση στις οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις της πανδημίας, η Ευρωπαϊκή Ένωση θέσπισε τον Μηχανισμό Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας. Πρόκειται για ένα χρηματοδοτικό εργαλείο στήριξης των κρατών της ΕΕ που εστιάζει κυρίως στην πράσινη και ψηφιακή μετάβαση. Κάθε κράτος μέλος υποβάλει ένα εθνικό σχέδιο ανάκαμψης που περιλαμβάνει μεταρρυθμίσεις και επενδύσεις και το οποίο οφείλει να ευθυγραμμίζεται με ορισμένες στοχεύσεις που υπαγορεύονται σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Η παρούσα διπλωματική εργασία αφενός εξετάζει την κοινωνική διάσταση του μηχανισμού ανάκαμψης και ανθεκτικότητας και την κατεύθυνση που χαράσσει η Κοινωνική Ευρώπη ύστερα από την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία. Αφετέρου, επιχειρεί να συγκρίνει τις κοινωνικές πολιτικές των εθνικών σχεδίων ανάκαμψης της Ελλάδας και της Πορτογαλίας, στοχεύοντας στη διερεύνηση της κοινωνικής τους δυναμικής. Μέσα από την αξιοποίηση της διεθνούς επιστημονικής βιβλιογραφίας, της νομοθεσίας καθώς και στατιστικών δεδομένων διαπιστώνεται το υποτονικό ενδιαφέρον της ΕΕ για την ευημερία των πολιτών της και η σοβαρά υποβαθμισμένη κοινωνική διάσταση του Ελληνικού σχεδίου ανάκαμψης. Δεδομένου ότι τα σχέδια βρίσκονται ακόμη σε εφαρμογή, κρίνεται αναγκαία η επανεξέταση των ευρημάτων της έρευνας μετά το πέρας της υλοποίησής τους.