Άτυπη και ανεπίσημη οικονομία αλληλεγγύης στην εν κρυπτώ κοινωνική πρόνοια της κρίσης

Πολλά έχουν ήδη γραφτεί στον Τύπο για την ανάδυση της «οικονομίας αλληλεγγύης» στην Ελλάδα της κρίσης. Οι πολλές ερμηνευτικές οδοί και, κυρίως, οι πολλαπλές πολιτικές πάροδοι της έννοιας συσκοτίζουν την εννοιολόγησή της, κυρίως καθώς την χρησιμοποιούν, τόσο ως οργανωτικό πόλο όσο και ως ιδεολογικό καμβά, οι πλέον αντιφατικές περιπτώσεις πολιτικής στρατηγικής που θα μπορούσαμε να φανταστούμε: από τις δράσεις στην Ελλάδα των ιδρυμάτων Σόρος (Soros) και Νιάρχος, μέχρι τις «συντροφικές κουζίνες» αντιεξουσιαστικών κινήσεων, και από τους επιφυλλιδογράφους των Νέων μέχρι τις πολιτικοποιημένες συλλογικότητες που οργανώνουν αυτό που, ελλείψει άλλης ορολογίας ως τώρα, θα μπορούσαμε να αποκαλέσουμε «εν κρυπτώ» κοινωνική πρόνοια (welfare).