Τι είναι το Περί Ψυχής;

Ανήκει, δηλαδή, στα φυσικά έργα του Αριστοτέλη, τα οποία αποτελούν το μεγαλύτερο κομμάτι του corpus. Δύο είναι οι βασικοί λόγοι γι’ αυτό. Ο πρώτος έχει να κάνει με τον προσδιορισμό του πεδίου της λειτουργίας της ψυχής: η ψυχή, λέει ο Αριστοτέλης στην αρχή του πρώτου βιβλίου, είναι κατά μία έννοια «η αρχή των ζώων» (402a6-7). Το «ζώο» έχει εδώ την έννοια του «έμβιου», εφόσον παρακάτω ο Αριστοτέλης αποδίδει τη φυσική –που είναι η θεμελιώδης– λειτουργία της ψυχής και στα φυτά. Ο Αριστοτέλης επικρίνει τους προγενεστέρους του, τόσο τους Προσωκρατικούς όσο και τον Πλάτωνα, επειδή ασχολούνται μόνο ή κυρίως με την ανθρώπινη ψυχή, παραγνωρίζοντας έτσι ότι η ψυχή δεν εξηγεί μόνο την αίσθηση και τη σκέψη αλλά πρωτίστως τη ζωή που χαρακτηρίζει όλα τα έμβια, φυτά και ζώα, αυτό που ο ίδιος χαρακτηρίζει ως φύση, θρέψη και αύξηση. Έτσι, η ψυχή προσδιορίζεται ως η αρχή της θρεπτικής λειτουργίας –που χαρακτηρίζει όλα τα έμβια–, των λειτουργιών της αίσθησης και της κατά τόπον κίνησης, που χαρακτηρίζουν όλα τα ζώα, καθώς και της σκέψης που χαρακτηρίζει το ανώτερο είδος ζώου, τον άνθρωπο.