Οι συστηματικές επαναπροωθήσεις στα σύνορα της ΕΕ: η ασφαλειοποίηση του μεταναστευτικού και η ανάγκη προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων

Η παρούσα διπλωματική εργασία αναδεικνύει την έννοια, το περιεχόμενο και τον σκοπό της αρχής της απαγόρευσης της επαναπροώθησης μεταναστών και προσφύγων, η οποία διατρέχει υπό διαφορετικά πεδία και προϋποθέσεις εφαρμογής, το Διεθνές Προσφυγικό και το Ανθρωπιστικό Δίκαιο όπως και το Διεθνές Δίκαιο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και αποσκοπεί στην ουσιαστική προστασία θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων προσώπων ευρισκόμενων σε διαρκή κίνηση. Παράλληλα, παρουσιάζεται η διαχείριση των μεταναστευτικών ροών από τις Κυβερνήσεις των Ευρωπαϊκών Κρατών, η οποία, απομακρυνόμενη από τις αρχές της αλληλεγγύης και του ανθρωπισμού, σταδιακά προσανατολίστηκε προς την κατεύθυνση των συστηματικών επαναπροωθήσεων μεταναστών και προσφύγων από τα σύνορά τους, υιοθετώντας το επιχείρημα της προστασίας της εθνικής ασφάλειας και κυριαρχίας και προχωρώντας στην εφαρμογή επαναπροωθήσεων παράτυπων μεταναστών στις χώρες καταγωγής τους ή σε ασφαλείς τρίτες χώρες. Η πρόσφατη υιοθέτηση του νέου Συμφώνου για τη Μετανάστευση και το Άσυλο, εστιάζει στον ενδελεχή έλεγχο των εξωτερικών συνόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και κατ’ επέκταση στον περιορισμό της ανθρώπινης κινητικότητας στα σύνορά της, ενώ την ίδια στιγμή προκρίνεται η ενίσχυση της συνεργασίας με τις χώρες προέλευσης και διέλευσης.