Οι ενώσεις παλαιών πολεμιστών και το ΣΕΚΕ (1922-1925): κοινωνικές αναφορές, ιδεολογικές και πολιτικές επιρροές

Η παρούσα διπλωματική εργασία επικεντρώνεται επάνω στο κίνημα των Παλαιών πολεμιστών και θυμάτων στρατού για το σύντομο χρονικό διάστημα μεταξύ 1922 και 1925. Κατά κοινή παραδοχή, οι ενώσεις Παλαιών πολεμιστών συσπείρωσαν ένα πολύ μεγάλο αριθμό εφέδρων και μετουσίωσαν αυτή τη δυναμική σε μια σειρά αγώνων που αφορούσαν την διεκδίκηση κρατικού βοηθήματος με τη μορφή συντάξεων και την διανομή κλήρων γης. Η περίοδος στην οποία επικεντρωθήκαμε εδώ, αρχίζει χονδρικά στο τέλος του μικρασιατικού πολέμου, με την συγκρότηση των πρώτων ενώσεων παλαιών πολεμιστών και θυμάτων στρατού και τελειώνει με την δικτατορία του Πάγκαλου και την εμφανή συρρίκνωση του κινήματος. Εισαγωγικά διερευνάται η αντιπολεμική δράση του ΣΕΚΕ κατά την περίοδο της μικρασιατικής εκστρατείας και η δημιουργία αντιπολεμικών πυρήνων στο μέτωπο. Το κυρίως σώμα του παρόντος πονήματος αφορά στην σύσταση των ενώσεων παλαιών πολεμιστών, στην ιδεολογική και πολιτική εξέλιξη τους σε συνάρτηση με την ισχυρή επιρροή του ΣΕΚΕ και το πώς αυτή αποτυπώνεται στις μορφές δράσης, στην εκφορά του λόγου και στην οργανωτική διάρθρωση των ενώσεων. Τέλος, εξετάζονται οι τρόποι με τους οποίους το κίνημα των παλαιών πολεμιστών αποδυναμώνεται και οδηγείται σε παρακμή.