Το τοπίο ως προστατευτέο έννομο αγαθό

Η εργασία πραγματεύεται την έννοια του τοπίου σε μία απόπειρα διεπιστημονικού ορισμού της. Με αφετηρία τα διδάγματα της φιλοσοφίας και της τέχνης εστιάζει στην περιβαλλοντική αισθητική ως την έννομη αξία που χρήζει προστασίας αλλά και στην έννοια της ταυτότητας του τοπίου. Επισημαίνεται η συμβολή του τοπίου στην διαμόρφωση συλλογικής ταυτότητας και στην διατήρηση της συλλογικής μνήμης. Περιλαμβάνονται προβληματισμοί σχετικά με την ενσωμάτωση της προστασίας του τοπίου στη δημόσια πολιτική, τα κριτήρια και τον προσδιορισμό των προστατευτέων τοπίων καθώς και την συμβατότητα της προστασίας του τοπίου με τα αιολικά πάρκα.