Το τοπίο ως προστατευτέο έννομο αγαθό

Abstract

Η εργασία πραγματεύεται την έννοια του τοπίου σε μία απόπειρα διεπιστημονικού ορισμού της. Με αφετηρία τα διδάγματα της φιλοσοφίας και της τέχνης εστιάζει στην περιβαλλοντική αισθητική ως την έννομη αξία που χρήζει προστασίας αλλά και στην έννοια της ταυτότητας του τοπίου. Επισημαίνεται η συμβολή του τοπίου στην διαμόρφωση συλλογικής ταυτότητας και στην διατήρηση της συλλογικής μνήμης. Περιλαμβάνονται προβληματισμοί σχετικά με την ενσωμάτωση της προστασίας του τοπίου στη δημόσια πολιτική, τα κριτήρια και τον προσδιορισμό των προστατευτέων τοπίων καθώς και την συμβατότητα της προστασίας του τοπίου με τα αιολικά πάρκα.The dissertation develops the concept of landscape in an attempt of its interdisciplinary definition. Starting with the teachings of philosophy and art, it focuses on the environmental aesthetics as the legal value which deserves protection as well as on the concept of landscape identity. It notes the contribution of landscape to the formulation of the collective identity and the preservation of the collective memory. It includes thoughts on the incorporation of the landscape protection into public policy, on the criteria and the classification of the protected landscapes, and the compatibility of the landscape protection with the wind farms.