Τιμωρητικές στάσεις των αποφυλακισθέντων ανήλικων/νέων, των δικαστών και εισαγγελέων: συγκλίσεις και αποκλίσεις

Ένα φαινόμενο που απασχολεί χρόνια την κοινωνία, είναι το φαινόμενο της κοινωνικής παθογένειας της παραβατικότητας των ανηλίκων, το οποίο συνδέεται άμεσα με το συνεχώς μεταβαλλόμενο κοινωνικό γίγνεσθαι. Η αντιμετώπιση αυ- τού του φαινομένου έχει περάσει από διάφορα στάδια, μεταξύ αυτών και από στάδια έντονης τιμωρητικότητας. Οι σύγχρονες τάσεις της αντεγκληματικής πολιτικής σε ένα δημοκρατικό κράτος προϋποθέτουν την εφαρμογή των αρχών της ενοχής, της αναλογικότητας και του ανθρωπισμού. Το συμφέρον του ανήλικου πρέπει να είναι το κύριο μέλημα της προσέγγισης της δικαιοσύνης όταν αυτός καταλήξει σε αυτήν. Όσον αφορά τη δικαιοσύνη ανηλίκων στις χώρες της Ευρώπης, αυτή εμφανίζει ανομοιογένεια καθώς κάποιες χώρες εμπνέονται από πολιτικές που εξυπηρετούν τις ανάγκες των ανηλίκων και άλλες δίνουν έμφαση στην ανταπόδοση και την τιμωρητικότητα. Η ποινική αντιμετώπιση του ανήλικου εμπεριέχει τα στοιχεία της κοινωνικής ένταξης, της κοινωνικής προσαρμογής και της αποκατάστασης, λαμβάνοντας υπόψη την προστασία των ατομικών δικαιωμάτων του ανήλικου. Στοιχεία που αποτελούν τον σκοπό της ποινής και τηνδικαιολογία του εγκλεισμού (έσχατη λύση). Ως στόχος της παρούσας έρευνας,τοποθετείται η διερεύνηση του σκοπού και του στόχου της ποινής (ως προς την τιμωρητική της διάσταση), η οποία επιβάλλεται σε παραβατικούς ανηλίκους από τους εφαρμοστές της ποινικής δικαιοσύνης και η «ανταπόκριση» σε αυτήν από τους ανηλίκους αποφυλακισθέντες.