Ψηφιακή υποστήριξη εκμάθησης της ελληνικής γλώσσας για την πιστοποίηση ελληνομάθειας: μια προσέγγιση για πρόσφυγες και μετανάστες 15 ετών και άνω

Η παρούσα μελέτη διερευνά τη χρησιμότητα και την αναγκαιότητα ενός ψηφιακού εργαλείου για την εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας από εκτοπισμένους πληθυσμούς ηλικίας 15 ετών και άνω, με ιδιαίτερη έμφαση στους ασυνόδευτους ανηλίκους. Στόχος είναι η κατανόηση των εκπαιδευτικών τους αναγκών και των προκλήσεων που αντιμετωπίζουν, εξαιτίας παραγόντων όπως η ψυχολογική επιβάρυνση, το τραύμα και η ανάγκη για κοινωνική ένταξη. Η βιβλιογραφική ανασκόπηση αναδεικνύει το σημαντικό ψηφιακό χάσμα μεταξύ των εκτοπισμένων πληθυσμών και των κοινωνιών υποδοχής, καθώς και την επιτακτική ανάγκη για την ανάπτυξη ενός εργαλείου που να ενσωματώνει την ελληνική γλώσσα και τον πολιτισμό, ενισχύοντας τόσο τη γλωσσική εκμάθηση όσο και την κοινωνική ενσωμάτωση και τις επαγγελματικές προοπτικές. Η εργασία τονίζει επίσης τη σημασία της ελεύθερης πρόσβασης στο διαδίκτυο και της δυνατότητας ασύγχρονης μάθησης, καθώς η περιορισμένη ή ασταθής συνδεσιμότητα αποτελεί συχνό εμπόδιο για τους πρόσφυγες και μετανάστες. Μέσα από μια ομάδα εστίασης (focus group) με τη συμμετοχή εμπειρογνωμόνων από τους τομείς της εκπαίδευσης, της τεχνολογίας, του δικαίου και της ψυχολογίας, διαπιστώνεται η επιτακτική ανάγκη για την ανάπτυξη ενός ψηφιακού εργαλείου προσαρμοσμένου στις ιδιαίτερες ανάγκες αυτής της ομάδας. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην ενσωμάτωση στοιχείων τεχνητής νοημοσύνης για την εξατομίκευση του περιεχομένου, στην πολιτισμική ευαισθησία, καθώς και στη σύνδεση του εκπαιδευτικού υλικού με τις απαιτήσεις της Πιστοποίησης Ελληνομάθειας. Η μελέτη αποκαλύπτει πως, παρά τις προσπάθειες ένταξης προσφύγων και μεταναστών στην ελληνική κοινωνία, παραμένουν σημαντικά κενά, ιδίως για όσους δεν έχουν πρόσβαση στο δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα ή σε πιστοποιήσεις γλωσσομάθειας. Η ανάπτυξη ενός τέτοιου ψηφιακού εργαλείου μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στη μείωση του ψηφιακού και κοινωνικού αποκλεισμού, προωθώντας την ισότητα στην εκπαίδευση και την επαγγελματική αποκατάσταση. Τέλος, η μελέτη υπογραμμίζει τη σημασία της προσβασιμότητας σε δωρεάν εκπαιδευτικές πλατφόρμες που ανταποκρίνονται στις ανάγκες αυτών των ευάλωτων πληθυσμών, προτείνοντας συγκεκριμένες κατευθυντήριες γραμμές για την ανάπτυξή τους, με σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα και τις ιδιαίτερες συνθήκες διαβίωσης των προσφύγων και μεταναστών.