Ο άνθρωπος ενώπιον του θανάτου: ο αρνητισμός της θνητότητας

Ο θάνατος που δεν αποτελεί αντικείμενο θεωρητικού στοχασμού, ο προσωπικός δηλαδή θάνατος, κατοικεί στο χώρο της απορίας. Την απορία διαδέχεται η άρνηση που γεννιέται μέσα από την αδυναμία του ανθρώπου να αμυνθεί μπροστά στο βιολογικό όριο του θανάτου. Στην άρνηση του θανάτου, ωστόσο, υποφώσκει η αναίρεσή του, καθώς αποτελεί μια τάση για απόκλιση από την κανονικότητα της περατότητας, από την οποία εκπηγάζει τελικώς η κατάφαση στη ζωή.