Ο άνθρωπος ενώπιον του θανάτου: ο αρνητισμός της θνητότητας

Abstract

Ο θάνατος που δεν αποτελεί αντικείμενο θεωρητικού στοχασμού, ο προσωπικός δηλαδή θάνατος, κατοικεί στο χώρο της απορίας. Την απορία διαδέχεται η άρνηση που γεννιέται μέσα από την αδυναμία του ανθρώπου να αμυνθεί μπροστά στο βιολογικό όριο του θανάτου. Στην άρνηση του θανάτου, ωστόσο, υποφώσκει η αναίρεσή του, καθώς αποτελεί μια τάση για απόκλιση από την κανονικότητα της περατότητας, από την οποία εκπηγάζει τελικώς η κατάφαση στη ζωή.Death which does not constitute a field of theoretical speculation, i.e. the personal death, lives in the area of ignorance. Ignorance is followed by a negation which originates from human’s inability to defend himself before death’s biological line. Death’s confutation, however, glimmers in its negation, since it constitutes a tendency to deviate from the regularity’s completion, from which the affirmation of life eventually derives.