Η κανονικοποίηση του ακροδεξιού λόγου στα ΜΜΕ

Η παρούσα έρευνα εξετάζει την κανονικοποίηση του ακροδεξιού λόγου στα Μ.Μ.Ε., εστιάζοντας στο ελληνικό πλαίσιο. Στόχος να διερευνηθεί αν ο λόγος των ακροδεξιών κομμάτων αναπαράγεται και ενσωματώνεται στα μέσα ενημέρωσης, αλλά και με ποιο τρόπο συμβαίνει αυτό. Για τις ανάγκες της εργασίας επιλέχθηκαν τρία ελληνικά κόμματα αυτού του χώρου, η «Ελληνική Λύση», η «ΝΙΚΗ» και η «Φωνή Λογικής», καθώς και τρία κεντρικά μέσα ενημέρωσης, τα κανάλια «ΣΚΑΪ» και «STAR» και η ενημερωτική ιστοσελίδα «Δημοκρατία». Από τα κόμματα συγκεντρώθηκαν ορισμένες δηλώσεις ή ανακοινώσεις αυτών ή των προέδρων τους, σχετικά με δύο βασικούς θεματικούς άξονες του ακροδεξιού λόγου, τη μετανάστευση, την εγκληματικότητα και την ασφάλεια. Αντίστοιχα ρεπορτάζ, άρθρα και συνεντεύξεις αντλήθηκαν από τα τρία μέσα ενημέρωσης. Το σχετικό υλικό αφορά στο διάστημα από τον τελευταίο μήνα πριν τις Ευρωεκλογές του 2024, που αποτυπώθηκε η άνοδος της ακροδεξιάς σε Ελλάδα και Ευρώπη, μέχρι τον Μάιο του 2025, ενώ υπήρξε και η αυστηροποίηση της μεταναστευτικής πολιτικής μιας σειράς κρατών, που επανέφεραν τη μετανάστευση ψηλά στην ατζέντα. Αυτά τα αποσπάσματα αναλύθηκαν με τα εργαλεία της λογοϊστορικής προσέγγισης της Κριτικής Ανάλυσης Λόγου και ιδιαίτερα με την έννοια του «τόπου», που συμβάλλει στην ανάδειξη των επιχειρημάτων που χρησιμοποιούνται στον λόγο. Συνδυαστικά λειτούργησε και η σχετική θεωρία, η οποία αφορά στον ρόλο των ΜΜΕ στην κανονικοποίηση του ακροδεξιού λόγου. Από την έρευνα φανερώθηκε το εύρος των εργαλείων των μέσων, με την οποία αναπαράγεται παρόμοια ρητορική, χρησιμοποιώντας βίντεο, εικόνες, τεχνικές δραματοποίησης κλπ. Αποτυπώθηκε ότι, υπάρχει σημαντική σύγκλιση των λόγων των δύο πλευρών, οι οποίες, μέσω του φακού «εμείς και αυτοί» κατασκευάζουν τη μετανάστευση και τις μειονότητες, στη συγκεκριμένη περίπτωση τους Ρομά, ως πρόβλημα, απειλή και κίνδυνο για την κοινωνία και τη χώρα, οι οποίες πρέπει να προστατευτούν. Με την ανάλυση των επιχειρημάτων τους, προέκυψε πως και οι δύο πλευρές ζητούν αυστηροποίησης της μεταναστευτικής πολιτικής και της φύλαξης των συνόρων, στη μία περίπτωση και ισχυρή αστυνόμευση, στην άλλη. Η διαφορά έγκειται στην ένταση και την αυστηρότητα των προτεινόμενων μέτρων για τα συγκεκριμένα θέματα, καθώς τα ακροδεξιά κόμματα θέτουν την ανάγκη επαναπροωθήσεων και απελάσεων, ενώ ζητούν δικαίωμα στην οπλοκατοχή και αύξηση των ποινών αντίστοιχα.