Οι γάμπες της Μονρόε και τα λιγωμένα γαυγισματα του Έλβις Πρίσλεϋ: η κριτική της Ε.Δ.Α. στον αμερικανκό τρόπο ζωής (1955-1965)

Με την εξαγγελία του Δόγματος Τρούμαν και την εφαρμογή του Σχεδίου Μάρσαλ, η Ελλάδα τίθεται επίσημα υπό αμερικανική κηδεμονία. Μέσα από την παρούσα εργασία προσπαθώ να εστιάσω στο πως η κριτική της Ε.Δ.Α. στον αμερικανικό τρόπο ζωής γίνεται το "όχημα" για μία σφαιρική κριτική στον αμερικανικό καπιταλισμό και στο "αμερικανικό όνειρο". Στα μέσα της δεκαετίας του '50 η Ε.Δ.Α. εκφράζει μία απορριπτική στάση προς οτιδήποτε αμερικανικό. Με τη μετάβαση στη δεκαετία του '60 αυτή η οπτική αλλάζει καθώς από το εσωτερικό των Η.Π.Α. καταφθάνουν οι πρώτες φωνές αμφισβήτησης του αμερικανικού μοντέλου και αναπτύσσεται μία εξεγερσιακή κουλτούρα με πρωτοπόρα δύναμη τη νεολαία. Η Ε.Δ.Α. θεωρεί πως η εφαρμογή ενός οργανωμένου σχεδίου "εκπολιτισμού" της νεολαίας, το οποίο θα αναδεικνύει την ελληνική κουλτούρα και τους αγώνες του ελληνικού λαού, θα εμποδίσει τη διείσδυση του αμερικανικού τρόπου ζωής στην ελληνική νεολαία.