Η ΑθηναΪκή υψηλή στρατηγική του 4ου αιώνα π.Χ.

Μετά τη λήξη του Πελοποννησιακού Πολέμου η Αθήνα είχε χάσει όλες τις κληρουχίες της στις ελληνικές πόλεις-κράτη και την ναυτική της ισχύ, συνεπώς τα δυο στοιχεία που αποτελούσαν τον πυλώνα της Αθηναϊκής ηγεμονίας. Παράλληλα η Σπάρτη είχε αποκτήσει τον έλεγχο όλων των πρώην Αθηναϊκών κρατών-δορυφόρων και κυριαρχούσε σε ολόκληρο τον Ελληνικό κόσμο της Ανατολικής Μεσογείου. Οι Αθηναίοι προκειμένου να επανακτήσουν την χαμένη τους ισχύ υποχρεώθηκαν να δημιουργήσουν καινούργιες συμμαχίες και να αναπτύξουν νέες στρατηγικές και τακτικές. Προς το τέλος του 4ου αιώνα π.Χ. η Αθήνα είχε φτάσει πιο κοντά από κάθε άλλη πόλη-κράτος στο να εξασφαλίσει μια πλήρη ηγεμονία, ωστόσο ηττήθηκε από το Μακεδονικό βασίλειο του Φιλίππου. Εξετάζονται οι στρατηγικές και οι πολιτικές που αποτελούν τα μέρη της Αθηναϊκής υψηλής στρατηγικής, καθώς επίσης και οι στρατηγικές επιλογές των αντιπάλων της Αθήνας και η έρευνα καταλήγει σε συμπεράσματα ως προς την αλληλεπίδραση μεταξύ τους. Ο συγγραφέας βάσει της εκπαίδευσης του στην ιστορική μεθοδολογία εξέτασε όλο το σχετικό συγγραφικό υλικό που έχει διασωθεί από την αρχαιότητα, το επιγραφικό υλικό που έχει ανακαλυφθεί και έχει εξετάσει όλη την ιστορική και αρχαιολογική έρευνα που ασχολείται με το αντικείμενο του θέματος του. Το αποτέλεσμα είναι μια διδακτορική διατριβή, κατ’ ουσίαν επιστημονική έρευνα για την υψηλή στρατηγική που διέπει την συγκεκριμένη περίοδο, χωρίς να υπολείπεται της γνώσης και μεθοδολογίας ένος ιστορικού ειδικευμένου πάνω στην κλασσική αρχαιότητα.