Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και έκδοση κατά τον κώδικα ποινικής δικονομίας

Abstract

Με την παρούσα εργασία επιχειρείται μια προσπάθεια καταγραφής της πορείας από τη γέννηση του Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης μέχρι σήμερα με μια συνοπτική αναφορά στην εξέλιξη της συνεργασίας των κρατών μελών στις ποινικές υποθέσεις, στην απόφαση – πλαίσιο 2002/584/ΔΕΥ και στο Ν. 3251/2004, με τον οποίο ενσωματώθηκε η ως άνω απόφαση – πλαίσιο στην ελληνική έννομη τάξη, εμπλουτισμένη με πληθώρα νομολογιακών αποφάσεων. Στη συνέχεια γίνεται αναφορά στα άρθρα 436 έως 461 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, τα οποία ρυθμίζουν τη διαδικασία σύλληψης του βασικού υποκειμένου της ποινικής δίκης ως μέτρο δικονομικού καταναγκασμού με ειδικότερη έμφαση σε όλες τις επιμέρους προϋποθέσεις, τυπικές και ουσιαστικές, που νομιμοποιούν την εντολή της επιβολής του μέτρου αυτού, αλλά και με τις παρεχόμενες στον διωκόμενο με ένταλμα σύλληψης δυνατότητες δικονομικής αντίδρασης. Τέλος, γίνεται μια προσπάθεια σύγκρισης μεταξύ του θεσμού του Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης και των εθνικών μας διατάξεων περί έκδοσης αλλοδαπού.The present study attempts to record the process since the birth of the European Arrest Warrant until today with a brief reference to the development of Member States\' cooperation in criminal matters, Framework Decision 2002/584 / JHA and Law 3251/2004, which incorporated the framework decision into the Greek legal order, enriched by a variety of case - law decisions. Then a reference is made to Articles 436 to 461 of the Code of Criminal Procedure which regulate the process of conceiving the principal subject of the criminal proceedings as a procedural coercive measure, with particular emphasis on all the formal and substantive formalities that legitimize the enforcement order measure, but also with the possibilities of procedural response given to the arrest warrant. Finally, an effort is made to compare the European Arrest Warrant with our national provisions on extradition.