Η κοινωνική πολιτική της τοπικής αυτοδιοίκησης μέσα από τα Ν.Π.Δ.Δ. και Ν.Π.Ι.Δ: η περίπτωση του Δήμου Καλλιθέας και της Νέας Σμύρνης

Η Τοπική Αυτοδιοίκηση στη χώρα μας βρέθηκε σε μια μεγάλη περίοδο αλλαγών που σκοπό είχαν την ενδυνάμωση και διεύρυνση του ρόλου της στην τοπική κοινότητα. Τα τελευταία τριάντα χρόνια οι δήμοι ενισχύονται θεσμικά και αναλαμβάνουν αρμοδιότητες κοινωνικής πολιτικής παρέχοντας υπηρεσίες κοινωνικής προστασίας σε τοπικό επίπεδο. Οι επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης στον πληθυσμό της χώρας με την παράλληλη αδυναμία του κοινωνικού κράτους να ανταποκριθεί στην αύξηση των κοινωνικών προβλημάτων αναβάθμισε το ρόλο της τοπικής αυτοδιοίκησης ως φορέα κοινωνικής προστασίας. Οι νέες κοινωνικές συνθήκες έθεσαν νέες προκλήσεις για την τοπική αυτοδιοίκηση, η οποία έπρεπε να βρει αποτελεσματικούς τρόπους με σκοπό την αντιμετώπιση τους. Την ίδια χρονική περίοδο πραγματοποιούνται μεταρρυθμίσεις στους ΟΤΑ, οι οποίες μετέφεραν αρμοδιότητες από το κράτος στους δήμους για την κάλυψη των τοπικών αναγκών και τη συμβολή τους στους τομείς της κοινωνικής προστασίας και της αλληλεγγύης. Η έρευνα μας, αποτυπώνει την υφιστάμενη κατάσταση ως προς την παροχή κοινωνικών υπηρεσιών από τα Νομικά Πρόσωπα του Δήμου Καλλιθέας και της Νέας Σμύρνης, τα οποία αναλαμβάνουν να υλοποιήσουν ένα μέρος της κοινωνικής πολιτικής των δύο δήμων. Δραστηριοποιούνται στον τομέα της φροντίδας ηλικιωμένων και παιδιών, καθώς και στον τομέα του αθλητισμού και του πολιτισμού. Το σημαντικό πρόβλημα που αναδεικνύεται είναι η οικονομική τους εξάρτηση τόσο από το δήμο όσο και από τους χρηματοδοτικούς πόρους που διατίθενται από την Ευρωπαϊκή Ένωση.