Η συμμόρφωση των κρατών προς τις αποφάσεις των Διεθνών Δικαστηρίων: ο ρόλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ

Η συμμόρφωση των κρατών με τις αποφάσεις, διαταγές, προσωρινά μέτρα και άλλες δεσμευτικές αποφάσεις των διεθνών δικαστηρίων αποτελεί το βασικό επιθυμητό της διεθνούς δικαιοσύνης η οποία, ελλείψει κάποιου διεθνούς (αυτόματου) εξαναγκαστικού μηχανισμού. Η παρούσα μεταπτυχιακή διατριβή και η παρουσίαση στις «Διεθνολογικές Συναντήσεις» αξιολογεί τη γενική θέση των κρατών απέναντι στα προϊόντα της διεθνούς δικαιοσύνης, παραπέμποντας στη νομολογία των κύριων διεθνών και περιφερειακών δικαστηρίων (ICJ, ECtHR, IACHT et al.) και εξετάζοντας το πρακτικό αποτέλεσμα κάθε επιλεγμένης υπόθεσης. Οι βασικές ερωτήσεις αυτού του θέματος περιλαμβάνουν: ποιες οι συνέπειες της μη συμμόρφωσης; υπέχει διεθνή ευθύνη το εν λόγω μη συμμορφούμενο κράτος; είναι δεσμευτική η συμμόρφωση με όλες τις εντολές των διεθνών δικαστηρίων; τι συμβαίνει εάν διακυβεύονται ανθρώπινα δικαιώματα; είναι δυνατή η παρέκκλιση από απόφαση; Η παρούσα διπλωματική εργασία επικεντρώνεται στην εξωτερική (δηλ. Διεθνή) πτυχή ενός κράτους, αλλά λαμβάνονται επίσης υπόψη βασικά εσωτερικά στοιχεία. Όπως υποδηλώνει το δεύτερο μέρος του τίτλου, το Συμβούλιο Ασφαλείας, σύμφωνα με το άρθρο 94§2 ΧΗΕ, παίζει καθοριστικό ρόλο στην εφαρμογή των αποφάσεων του ΔΔΧ. Τι πρέπει να εξεταστεί σήμερα και με δεδομένο το ότι το ΔΔΧ (μαζί με το Διεθνές Διαιτητικό Δικαστήριο) ήταν το μόνο διεθνές δικαστήριο κατά την επικύρωση του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών; Μπορούμε να επανεξετάσουμε αυτό το άρθρο στην εποχή μας λαμβάνοντας υπόψιν την πληθώρα διεθνών και περιφερειακών δικαστηρίων; Είναι συχνή η προσφυγή σε αυτό το άρθρο και τι δείχνει η κρατική πρακτική; Η αλληλεπίδραση μεταξύ του Συμβουλίου Ασφαλείας και των άλλων υπό αξιολόγηση φορέων και η πρακτική του σχετικά με το θέμα έχει καίρια σημασία για την ανασκόπηση της συνολικής αποτελεσματικότητας της διεθνούς δικαιοσύνης, σε περιφερειακό και παγκόσμιο πεδίο.