Ο προϋπολογισμός επιδόσεων ως πεδίο της δημοσιονομικής μεταρρύθμισης στην Ελλάδα

Η δημοσιονομική μεταρρύθμιση στην Ελλάδα μετράει δέκα και πλέον χρόνια. Στα χρόνια αυτά έχουν ψηφιστεί πλήθος νόμων, οι οποίοι έχουν μεταβάλλει όλα τα πεδία δημοσιονομικής διαχείρισης, από την μέθοδο κατάρτισης του κρατικού προϋπολογισμού μέχρι τον έλεγχο της δημοσιονομικής διαχείρισης. Ως επιστέγασμα των μεταρρυθμίσεων των προηγούμενων ετών εισάγεται, το έτος 2020, ο προϋπολογισμός επιδόσεων, ένα νέο, για τα ελληνικά δεδομένα, σύστημα κατάρτισης και εκτέλεσης του προϋπολογισμού του Κράτους, που περισσότερο εκλαμβάνεται ως μία διαφορετική φιλοσοφία διαχείρισης του δημόσιου χρήματος. Μέσω της νομοθετικής ανασκόπησης και της βιβλιογραφικής τεκμηρίωσης επιχειρείται η παρουσίαση των πιο ουσιωδών δημοσιονομικών μεταρρυθμίσεων, οι οποίες έχουν ομαδοποιηθεί σε τρεις κατηγορίες, τις μεταρρυθμίσεις σχετικά με την κατάρτιση του προϋπολογισμού, τις μεταρρυθμίσεις στο πεδίο του δημοσιονομικού ελέγχου και τις μεταρρυθμίσεις στο πεδίο της δημοσιονομικής διαφάνειας. Ο προϋπολογισμός επιδόσεων, που αποτελεί το επίκεντρο του παρόντος πονήματος, εξετάζεται αυτόνομα, καταρχάς βάσει της θεωρίας και έπειτα παρουσιάζονται οι προϋπολογισμοί που έχουν καταρτιστεί με το σύστημα αυτό. Η οικονομική κρίση, η επικράτηση του φιλελευθερισμού, αλλά και η απαίτηση για αποδοτικότητα έχουν μεταβάλλει ριζικά τον τρόπο διαχείρισης των δημόσιων οικονομικών. Ακόμη, η ανάπτυξη του δεύτερου σταδίου μετάβασης στον προϋπολογισμό επιδόσεων, που θα σημάνει την ολοκλήρωση της μεταρρύθμισης αυτής, πρόκειται να δοκιμάσει την ικανότητα του Κράτους να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της σύγχρονης διαχείρισης και λειτουργίας των δημόσιων οργανισμών.