Τα παγκόσμια γεωπάρκα UNESCO ως φορείς εκπαίδευσης για το περιβάλλον και την αειφορία· η περίπτωση της Ελλάδας

Ο θεσμός των Παγκόσμιων Γεωπάρκων UNESCO είναι σχετικά πρόσφατος. Από τα μέσα της δεκαετίας του 2000, οπότε και εγκαθιδρύθηκε, έχει προσφέρει πολλά πλεονεκτήματα τόσο στις περιοχές που χαρακτηρίστηκαν ως Γεωπάρκα από την UNESCO και εντάχθηκαν στο Παγκόσμιο Δίκτυο Γεωπάρκων, όσο και στην προώθηση των αρχών της αειφορίας σε όλον των κόσμο. Η ολιστική προσέγγιση της οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης με βάση τη βιωσιμότητα, τη διατήρηση και την προβολή της γεωλογικής, πολιτισμικής και άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς, καθιστά τα Γεωπάρκα ως ιδανικά πεδία προβολής και διάδοσης της αειφορίας, μέσω της εφαρμοσμένης Εκπαίδευσης για το Περιβάλλον και την Αειφορία. Εκτός αυτών, τα Παγκόσμια Γεωπάρκα UNESCO, μέσω του παγκόσμιου και των περιφερειακών δικτύων, διευκολύνουν την επικοινωνία, συνεισφέρουν στη συνομιλία και παροτρύνουν τη συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών. Στην Ελλάδα σημειώνονται σημαντικά βήματα για την στήριξη και προώθηση του συστήματος των Γεωπάρκων, τόσο στο εσωτερικό της χώρας όσο και διεθνώς. Με ήδη 5 αναγνωρισμένα Παγκόσμια Γεωπάρκα UNESCO, αναλαμβάνονται πολλές πρωτοβουλίες για την ανάπτυξη και βελτίωση του θεσμού. Ειδικότερα, το Παγκόσμιο Γεωπάρκο UNESCO Λέσβου καινοτομεί συνεχώς, με αποτέλεσμα να συνεισφέρει τα μέγιστα, αφενός στην ανάπτυξη δικτύων συνεργασίας εντός και εκτός Ελλάδος, αφετέρου στην προβολή του νησιού της Λέσβου ως εξέχων (γεω)τουριστικό προορισμό. Εξάλλου, συνεργαζόμενο στενά με το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Απολιθωμένου Δάσους Λέσβου, παρέχει στο κοινό κάθε ηλικίας και εκπαιδευτικής βαθμίδας ποικιλία ποιοτικών εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων, γεγονός που καθιστά το Γεωπάρκο Λέσβου πρότυπο για τη δημιουργία νέων Γεωπάρκων.