Εταιρική διακυβέρνηση και τραπεζική αποδοτικότητα : τo τραπεζικό σύστημα στο Ηνωμένο Βασίλειο (περίοδος 2011-2016)

Η εταιρική διακυβέρνηση είναι ένα ταχέως αναπτυσσόμενο ακαδημαϊκό και ερευνητικό θέμα. Ο κύριος στόχος αυτής διπλωματικής εργασίας είναι η διερεύνηση της σχέσης ανάμεσα στην εταιρική διακυβέρνηση και στην εταιρική αποδοτικότητα και συγκεκριμένα στην τραπεζική αποδοτικότητα όπως αυτή αξιολογείται από τους δείκτες απόδοσης του μέσου ενεργητικού (ROAA), απόδοσης του μέσου μετοχικού κεφαλαίου (ROAE), καθαρού περιθωρίου επιτοκίου (NIM) και προ – φόρων λειτουργικού εισοδήματος (PTOI). Μελετάται μια από τις μεγαλύτερες και πιο ανεπτυγμένες οικονομίες παγκοσμίως, αυτή του Ηνωμένου Βασιλείου και εφόσον στο βαθμό που μπορούμε να γνωρίζουμε δεν έχει γίνει άλλη εμπειρική έρευνα τέτοιου είδους στόχος της είναι ο εμπλουτισμός της υφιστάμενης βιβλιογραφίας. Η μελέτη περίπτωσης αφορά τις τράπεζες στο Ηνωμένο Βασίλειο οι οποίες ανέρχονται σε 64 στον αριθμό για μια περίοδο από το 2011 έως και το 2016. Το μοντέλο συσχέτισης που χρησιμοποιείται είναι OLS (fixed assets within estimator) και εφαρμόζεται επί των μεταβλητών του αριθμού του διοικητικού συμβουλίου, του ποσοστού των μη εκτελεστικών και ανεξάρτητων μελών, του ποσοστού των γυναικών και των ξένων μελών αυτού, της ύπαρξης ελέγχου των οικονομικών στοιχείων από μια Big4 ελεγκτή εταιρία καθώς και του αριθμό των συνεδριάσεων που πραγματοποιεί το διοικητικό συμβούλιο σε κάθε εταιρική χρήση. Τα εμπειρικά ευρήματα υποστηρίζουν ότι υπάρχει σημαντική θετική σχέση μεταξύ του αριθμού του διοικητικού συμβουλίου και της αποδοτικότητας τόσο του ενεργητικού όσο και μετοχικού κεφαλαίου. Επίσης σημαντική θετική σχέση υπάρχει μεταξύ του ποσοστού των ξένων διευθυντικών στελεχών και της αποδοτικότητας του μετοχικού κεφαλαίου καθώς και της καθαρού επιτοκιακού περιθωρίου. Θετική σχέση φαίνεται να έχει ο αριθμός του διοικητικού συμβουλίου στο προ φόρου λειτουργικό εισόδημα, το ποσοστό των μη εκτελεστικών μελών και των ανεξάρτητων μελών στο καθαρό επιτοκιακό περιθώριο. Ωστόσο η έρευνα καταλήγει στο ότι η συμβολή των μη εκτελεστικών μελών στην αποδοτικότητα του ενεργητικού είναι αρνητική δημιουργώντας προβληματισμό για τα τυχόν μη επιθυμητά αποτελέσματα από το υψηλό ποσοστό αυτών σε σχέση με το σύνολο του διοικητικού συμβουλίου. Θετική επίδραση φέρεται να έχει η διαφοροποίηση του διοικητικού συμβουλίου ως προς το φύλο και την εθνικότητα καθώς και η ανάθεση του ρόλου του ελεγκτή της τράπεζας σε μια εκ των τεσσάρων μεγάλων ελεγκτικών εταιριών. Τέλος το αποτέλεσμα αυτής της έρευνας απέτυχε να εντοπίσει στατιστικά σημαντική επίδραση του αριθμού των συνεδριάσεων που το διοικητικό συμβούλιο πραγματοποιεί σε κάθε εταιρική χρήση και να εξαιρέσει το διττό ρόλο του Διευθύνοντος Συμβούλου και του προέδρου από το ίδιο πρόσωπο λόγω πολυσυγγραμικότητας. Όλα τα εμπειρικά αποτελέσματα αυτής της διατριβής έχουν παραχθεί έχοντας ληφθεί υπόψη στο εμπειρικό μοντέλο η όποια δραστηριότητα Εξαγορών ή Συγχωνεύσεων, το μέγεθος της κάθε τράπεζας, καθώς και η κεφαλαιακή επάρκεια. Συνολικά, τα παραγόμενα αποτελέσματα υποστηρίζουν τη θετική επίδραση της εταιρικής διακυβέρνησης στην τραπεζική αποδοτικότητα και καταδεικνύουν την ανάγκη περεταίρω εφαρμογής του ρυθμιστικού πλαισίου. Επιπλέον, οι εταιρίες που διοικούνται με αποτελεσματικό τρόπο, χρηματοπιστωτικές ή μη, συμβάλουν σε μια πιο αποτελεσματική και δίκαιη κατανομή των οικονομικών πόρων εντός της παγκόσμιας οικονομίας. Ως εκ τούτου, η κατανόηση της έννοιας «εταιρική διακυβέρνηση» τόσο μέσα από τη θεωρία και το κανονιστικό της πλαίσιο όσο και μέσα από την εμπειρική μελέτη συντελεί σημαντικά στην αποτελεσματικότερη διοίκηση των επιχειρήσεων.