Το νομικό καθεστώς της ακίνητης περιουσίας του δημοσίου

Η παρούσα εργασία πραγματεύεται το νομικό καθεστώς της ακίνητης περιουσίας του ελληνικού Δημοσίου. Ξεκινάει με μια ιστορική αναδρομή στον ελλαδικό χώρο. Εν συνεχεία, αναλύονται οι απαραίτητες έννοιες, προκειμένου να γίνει κατανοητό τι περιλαμβάνεται στην ακίνητη περιουσία του Δημοσίου. Ο διαχωρισμός της ακίνητης περιουσίας του Κράτους σε δημόσια και ιδιωτική αποτελεί την κύρια διάκριση αυτής και τον κορμό της δομής της παρούσας έρευνας. Η δημόσια περιουσία παρουσιάζει χαρακτηριστικά που της προσδίδουν μεγαλύτερη προστασία, καθώς είναι ταγμένη να υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον με άμεσο τρόπο. Η ιδιωτική περιουσία εξυπηρετεί, επίσης, το δημόσιο συμφέρον με τρόπο έμμεσο, μέσω της χρηστής εκμετάλλευσης, αλλά διαφέρει τόσο από τη δημόσια περιουσία όσο και από εκείνην του αστικού δικαίου. Η εκμετάλλευσή της αποτελεί μία από τις κύριες πηγές εσόδων του ελληνικού Κράτους. Οι αποκρατικοποιήσεις είναι πολύ συνηθισμένες την εποχή αυτή, ενώ έχουν θεσπιστεί από τη νομοθετική και την εκτελεστική εξουσία διάφοροι φορείς και συγκεκριμένες μέθοδοι αξιοποίησης της ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου. Δεν πρέπει να λησμονάται, όμως, ότι πρωταρχικός σκοπός της Δημόσιας περιουσίας, είτε υπάγεται στη δημόσια είτε στην ιδιωτική της φύση, είναι η εξυπηρέτηση του κοινωνικού συνόλου με το βέλτιστο δυνατό τρόπο.