Οι κρατικές ενισχύσεις στο ευρωπαϊκό δίκαιο και στην εθνική έννομη τάξη

Αντικείμενο της ανά χείρας διπλωματικής εργασίας αποτελούν οι κρατικές ενισχύσεις στο Ευρωπαϊκό Δίκαιο και στην εθνική έννομη τάξη. Επίσης, γίνεται εκτενής αναφορά στην ανάκτηση των παράνομων κρατικών ενισχύσεων, εφόσον κατά την εποχή της ίδρυσης της τότε Κοινότητας δεν είχε προβλεφθεί η δυνατότητα της ανάκτησης. Η νομολογία έθεσε πρώτη τους πυλώνες για την ανάγκη ύπαρξης ευρύτερης νομοθεσίας περί των κρατικών ενισχύσεων, μέσω της ιστορικής απόφασης «Kohlegesetz» , η οποία για πρώτη φορά έδωσε την πλήρη εξουσία και δυνατότητα στην Επιτροπή να διατάξει την ανάκτηση παράνομης και μη συμβατής ενίσχυσης, επί τη βάσει του ισχύοντος πρωτογενούς ενωσιακού δικαίου . Μετά από νομοπαρασκευαστική επεξεργασία και διάλογο, προέκυψε ο Κανονισμός 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου του 1994 . Εξαιτίας της έκτασης του ζητήματος, επί της κρατικής ενίσχυσης, αρχικά, στο πρώτος μέρος, αναλύεται η έννοια της «κρατικής ενίσχυσης». Γίνεται επίσης, αναφορά στις ασυμβίβαστες ενισχύσεις με την κοινή αγορά (άρθρο 107 της ΣΛΕΕ) καθώς και στις εξαιρέσεις που προβλέπονται από το ασυμβίβαστο. Ακόμα, αντιμετωπίζεται εκτενώς, η διαδικασία ελέγχου των κρατικών ενισχύσεων. Περαιτέρω, προσδιορίζεται ο όρος των «παράνομων ενισχύσεων», καθώς και η ανάκτηση αυτών. Παρουσιάζεται επίσης, ο σημαίνων και ο νευραλγικός ρόλος του εθνικού δικαστή στον έλεγχο των κρατικών ενισχύσεων. Στο δεύτερο μέρος, αναλύονται και εξετάζονται περιπτωσιολογικά οι κρατικές ενισχύσεις στην εθνική έννομη τάξη. Η υπόθεση «Αλουμίνιο της Ελλάδος», 13-7-2010, Ε(2011) 4916 τελικό, η υπόθεση «Ελληνικός Χρυσός» και η καταδίκη της Ελλάδας από το ΔΕΕ για τη μη ανάκτηση ενισχύσεων καθώς επίσης και η υπόθεση «Ελληνικά Καζίνο» - ΓΔΕΕ Τ-425/2011,11-9-2014.