Η εξωτερική ανάθεση παραγωγής, των δυτικών οικονομιών στις αναπτυσσόμενες χώρες: κοινωνικοοικονομικές επιπτώσεις και δυναμική διεθνών σχέσεων

Από την στιγμή που η πρακτική της εξωτερικής ανάθεσης(outsourcing) πέρασε τα όρια των τοπικών αγορών, μετατράπηκε από μια απλή επιχειρηματική στρατηγική, σε μια διεθνή μορφή εμπορίου εμπλέκοντας ετερογενείς κρατικές οικονομίες, ικανή να προκαλέσει κοινωνικές και οικονομικές μεταβολές. Αρχικά το outsourcing επεκτάθηκε με την ίδρυση μεταποιητικών εταιρειών κυρίως σε αναπτυσσόμενες χώρες που ιδρύθηκαν από δυτικές οικονομίες. Στην συνέχεια, η τεχνολογική πρόοδος ενίσχυσε την επέκταση της εξωτερικής ανάθεσης σε όλο το φάσμα των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων, από τα αγαθά στις υπηρεσίες και από τη διανομή στην έρευνα και ανάπτυξη (RandD). Με στόχο τη μεγιστοποίηση των κερδών και της παραγωγικότητας, αναπτύχθηκαν διαφορετικές φόρμουλες εξωτερικής ανάθεσης δημιουργώντας τις κατάλληλες συνθήκες για μια πολυδιάστατη ανάπτυξη συνεργειών, εμπορίου και τεχνολογικής ανταλλαγής. Η συζήτηση για το outsourcing και συγκεκριμένα για την υπεράκτια παραγωγή(offshore production), έχει προσεγγιστεί κυρίως από δύο αντίθετους πόλους σκέψης. Από τη μια πλευρά, εκείνοι οι οικονομολόγοι που υποστηρίζουν ότι η υπεράκτια εξωτερική ανάθεση μπορεί να δημιουργήσει οικονομικό κέρδος τόσο για τις χώρες προέλευσης όσο και για τις χώρες προορισμού μακροπρόθεσμα, και από την άλλη πλευρά, εκείνους που υποστηρίζουν ότι αυτού του τύπου το outsourcing μπορεί να επιφέρει επιζήμια αποτελέσματα στην αγορά εργασίας για τη χώρα προέλευσης και να δημιουργήσει έναν παγκόσμιο αθέμιτο ανταγωνισμό μεταξύ των εργαζομένων. Ανεξάρτητα αν τα συγκεκριμένα αντίθετα επιχειρήματα βρίσκονται στη σωστή ή όχι πλευρά, είναι αναμφισβήτητο ότι η εξωτερική ανάθεση έχει άμεσες και έμμεσες επιπτώσεις στην οικονομική και κοινωνική ζωή, επηρεάζοντας την απασχόληση, συμβάλλοντας στην ανταλλαγή τεχνογνωσίας ή μειώνοντας το χάσμα μεταξύ ανεπτυγμένων και αναπτυσσόμενων χωρών με τρόπο που μπορεί να κλονίζει τη διεθνή ισορροπία, επιβάλλοντας νέες προκλήσεις για επιχειρήσεις και κυβερνήσεις. Οι μέχρι πρότινος διεθνείς ισορροπίες δέχονται πιέσεις σήμερα από την εμφάνιση νέων οικονομικών και τεχνολογικών δυνάμεων (π.χ. Κίνα) και οι εγχώριες οικονομίες των δυτικών χωρών αγωνίζονται να καλύψουν τα κενά ανεργίας που οφείλονται εν μέρει στην υπεράκτια παραγωγή. Οι κυβερνήσεις που αντιμετωπίζουν αυτό το πολύπλευρο φαινόμενο, αξιολογούν καινοτόμες στρατηγικές που περιέχουν τη σωστή δόση 6 εξωτερικής ανάθεσης και προστατευτισμού προκειμένου να διατηρήσουν την παραγωγικότητά τους και να ελαχιστοποιήσουν τις απώλειες. Η παρούσα έρευνα αποτελεί μια θεωρητική προσέγγιση και παρέχει ένα σύνολο στοιχείων, για το πώς η επιχειρηματική πρακτική της εξωτερικής ανάθεσης έχει επηρεάσει τις ισορροπίες των διεθνών σχέσεων. Προσφέρεται επίσης μια εκτενής ανάλυση των κύριων κοινωνικοοικονομικών επιπτώσεων που έχουν παρατηρηθεί στις χώρες προέλευσης και προορισμού του outsourcing. Επιπλέον, για την κατανόηση του φαινομένου, παρέχεται ένα αμβλύ πλαίσιο με τους σημαντικότερους τύπους outsourcing και των βασικών αιτιών που οδηγούν στην επιλογή του ως επιχειρηματική στρατηγική. Η προσέγγιση της τρέχουσας έρευνας προσφέρει μια θεωρητική διαδρομή σχετικά με τις πιθανές επιπτώσεις της εξωτερικής ανάθεσης, διαφορετική από την κυρίαρχη βιβλιογραφία, δημιουργώντας με αυτόν τον τρόπο τους θεωρητικούς πυλώνες για περαιτέρω έρευνα και για πιο συγκεκριμένα εμπειρικά αποτελέσματα.