Θετικά συναισθήματα και ψυχική ανθεκτικότητα γονέων παιδιών με διάχυτη αναπτυξιακή διαταραχή

Αντικείμενο μελέτης της παρούσας εργασίας είναι τα θετικά συναισθήματα και η ψυχική ανθεκτικότητα των γονέων με παιδιά που έχουν διαγνωσθεί με διάχυτες αναπτυξιακές διαταραχές. Υιοθετώντας την προοπτική της θετικής ψυχολογίας επιχειρεί να αναλύσει τις εμπειρίες των γονέων, των οποίων τα παιδιά είναι έφηβοι και νεαροί ενήλικες. Χρησιμοποιεί ποιοτική μεθοδολογία έρευνας και την τεχνική της εις βάθος συνέντευξης προκειμένου να προσεγγίσει αυτό το ευαίσθητο θέμα. Αρχικά παρατίθενται οι βασικοί ορισμοί των εννοιών που μελετώνται και η βιβλιογραφική ανασκόπηση του θέματος. Κατόπιν περιγράφεται ο μεθοδολογικός σχεδιασμός. Στη συνέχεια αναλύονται τα αποτελέσματα της έρευνας και τα καταληκτικά συμπεράσματα. Στόχος της έρευνας είναι να μελετήσει την προσαρμογή των γονέων στις αδιαμφισβήτητες δυσκολίες που προκύπτουν από τη διάγνωση του παιδιού τους με διάχυτες αναπτυξιακές διαταραχές. Επιδιώκει να αναφερθεί σε όλες τις πτυχές της εμπειρίας τους και όχι μόνο στις αρνητικές της διαστάσεις, όπως συνήθως συμβαίνει. Συμπεραίνει πως οι γονείς βιώνουν θετικά συναισθήματα στο γονεϊκό τους ρόλο και αντλούν από αυτά δύναμη και κουράγιο που τους βοηθούν να ανταπεξέλθουν με μαχητικότητα στις δυσκολίες. Με υπομονή, επιμονή και αγάπη καταλήγουν να αποδεχθούν το παιδί τους και να το βοηθήσουν να εκπληρώσει το μέγιστο των δυνατοτήτων του. Η θετική νοηματοδότηση της κατάστασης συνεισφέρει σημαντικά στην αναγνώριση θετικών διαστάσεων αυτής της εμπειρίας. Τα θετικά συναισθήματα αναγνωρίζονται ως ικανά να δημιουργήσουν στους γονείς τους γνωστικούς, ψυχολογικούς και συναισθηματικούς πόρους που είναι αναγκαίοι στη δόμηση της ψυχικής τους ανθεκτικότητας. Οι γονείς έχουν την ικανότητα να προσαρμόζονται και να αντιμετωπίζουν αποτελεσματικά τις αντιξοότητες που προκύπτουν από τη διάγνωση του παιδιού τους.