Διαφοροποίηση των τρόπων νοηματοδότησης των οπτικών αντιλημμάτων στις εικαστικές και στις επικοινωνιακές εικόνες

Αντικείμενο της Διατριβής είναι οι ειδικές συνθήκες υπό τις οποίες μπορεί να προταθεί ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης των επικοινωνιακών, διαφημιστικών και λοιπών διακινούμενων εικόνων εις τρόπον, ώστε ο αντιλήπτορας να μην υφίσταται αλλοτρίωση της ειδικής κοινωνικής ταυτότητας προέλευσής του, ούτε να εξαναγκάζεται σε ανεξέλεγκτη θυμική αντίδραση. Οι υποθέσεις εργασίας είναι οι εξής δύο: α) Η διακίνηση των εικόνων συντελείται στο πλαίσιο της Εποχής των Εικόνων, μιας καινοφανούς χαρακτήρα περιόδου που διανύουμε και σημαίνεται τόσο από την εξέλιξη του μεταμοντέρνου, όσο και από την κορύφωση των παγκοσμιοποιητικών οικονομικών τάσεων. Το Μεταμοντέρνο εξετάζεται ως δυνητική προϋπόθεση υπεράσπισης όλων των εν τω γίγνεσθαι διαφοροποιήσεων του κοινωνικού υποκειμένου σε επίπεδο προέλευσης και σε επίπεδο αυτοπροσδιορισμού. Η Παγκοσμιοποίηση εδράζεται στην επαναστατική κατάργηση των κλασικών συνθηκών χρήσης του χρήματος και φαίνεται να μην μπορεί πια να αναλυθεί με τα γλωσσικά εργαλεία όλων των πολιτικών φιλοσοφιών μοντερνικής προέλευσης. Το Μεταμοντέρνο και η Παγκοσμιοποίηση εξετάζονται αντιπαραθετικά. β) Τα οπτικά αντιλήμματα αποκτούν τον ειδητικό χαρακτήρα που κανονίζει όλες τις μετέπειτα εγκεφαλικές διεργασίες αναγνώρισης και εννοιοποίησης από το αντικείμενο προέλευσής τους. Δηλαδή, από το εάν προκύπτουν από καθημερινές εικόνες συνεχούς ροής (που στην εποχή των εικόνων τις παράγουν κατά μείζονα λόγο τα simulacra) ή αν προκύπτουν από εικόνες υψηλού αισθητηριακού ενδιαφέροντος (έργα τέχνης). Η κριτική αξιολόγηση των δευτέρων προϋποθέτει αντικειμενιστική και όχι θυμική ανάλυση. Μεταφέροντας την στην αξιολόγηση των πρώτων, θωρακίζουμε τον αντιλήπτορα απέναντι σε κάθε άκριτη θυμική, πολιτική και καταναλωτική χειραγώγηση. Εν κατακλείδι προτείνεται ένα αισθησιοκρατικό αντί του νοησιαρχικού παιδευσιακό μοντέλο, ενώ συγχρόνως κριτικάρονται σε βάθος όλα τα σημεία ασάφειας και αποσάθρωσης του ασυνεχούς οπτικοκρατικού Zeitgeist που κυριαρχεί στους σύγχρονους μεγαλοαστικούς υποδοχείς.