Εμπορικές συναλλαγές χρηματοοικονομικών παραγώγων στηριζόμενες σε εκτιμήσεις ποσοστιαίων παραγόντων πρόβλεψης

Σε αντίθεση με τη συνήθη πρακτική εκτίμησης της τιμής των χρηματοοικονομικών παραγώγων τύπου «option» για στρατηγικές εμπορικής εκμετάλλευσης, η οποία επικεντρώνεται στην μοντελοποίηση και την πρόβλεψη της μεταβλητότητας του υποκείμενου χρηματοοικονομικού αγαθού, κυρίως μέσω στοχαστικών διαδικασιών, ακολουθούμε μία ντετερμινιστική προσέγγιση. Σκοπός μας είναι να διερευνήσουμε αν μπορούν να επιτευχθούν κέρδη μέσω της εμπορικής εκμετάλλευσης options χρηματιστηριακών δεικτών, προβλέποντας, μέσω ντετερμεντιστικών ποσοστιαίων παραγόντων πρόβλεψης, τη μελλοντική τιμή του υποκείμενου χρηματοοικονομικού αγαθού, η οποία χρησιμοποιείται ως τιμή εξάσκησης των options. Η φόρμουλα των Black και Scholes (1973) χρησιμοποιείται για την απόκτηση των θεωρητικών τιμών των εν λόγω options. Οι στρατηγικές εμπορικής εκμετάλλευσης options που προκύπτουν από τους ποσοστιαίους παράγοντες πρόβλεψης αξιολογούνται συγκριτικά στη βάση των αθροιστικών κερδών που επιτυγχάνουν, υπό ένα συγκεκριμένο κανόνα εμπορικής τακτικής επί των συναλλαγών.Χρησιμοποιώντας ένα δείγμα δεδομένων options του χρηματιστηριακού δείκτη SandP500 σε μία περίοδο δεκαπέντε ετών, παρέχουμε εμπειρικές αποδείξεις ότι η χρήση ποσοστιαίων παραγόντων πρόβλεψης σε στρατηγικές εμπορικής εκμετάλλευσης options χρηματιστηριακών δεικτών είναι επικερδής, όταν εφαρμόζεται αντίθετα προς τη συνήθη πρακτική εμπορικής εκμετάλλευσης options, όπου φαίνεται ότι η καμπύλη των αθροιστικών κερδών των επικερδών εμπορικών στρατηγικών ακολουθεί την τάση του χρηματιστηριακού δείκτη.