Υψηλή στρατηγική της Ρωσίας, της Σουηδίας και της Κοινοπολιτείας Πολωνίας-Λιθουανίας από το 1600 έως το 1721

Στην παρούσα ανάλυση θα επιχειρηθεί η ερμηνευτική προσέγγιση της κατά βάση συγκρουσιακής αλληλεπίδρασης των τριών σημαντικότερων δυνάμεων της περιφέρειας της βορειοανατολικής Ευρώπης, της Ρωσίας, της πολωνο-λιθουανικής Κοινοπολιτείας και της Σουηδίας από το 1600-1721. Η ερμηνεία της πολύ διαφορετικής ιστορικής εξέλιξης των τριών αυτών δυνάμεων θα στηριχθεί στο θεωρητικό μοντέλο της Θεωρίας Υψηλής Στρατηγικής,όπως παρουσιάζεται από τον Χαράλαμπο Παπασωτηρίου στο βιβλίο του βυζαντινή υψηλή στρατηγική: 6ος-11ος αιώνας. Στις αρχές του 17ου αιώνα δεν ήταν διόλου ξεκάθαρο ποια από τις τρεις δυνάμεις θα κυριαρχήσει στον μεταξύ τους ανταγωνισμό και στην περιφέρειά τους. Στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι να παρουσιάσει τον τρόπο με τον οποίο η χρήση όλων των διαθεσίμων μέσων για την επίτευξη των πολιτικών στόχων των τριών δυνάμεων εν όψει πραγματικής ή ενδεχόμενης σύγκρουσης, δηλαδή η υψηλή τους στρατηγική, διαμόρφωσε τα αποτελέσματα των μεταξύ τους συγκρούσεων και την μεταξύ τους ισορροπία ισχύος, αναζητώντας τα αίτια για την τελική επικράτηση της Ρωσίας.