Η αμερικανική πολιτική στο παλαιστινιακό ζήτημα επί των Προεδριών Ομπάμα και Τραμπ

Το Παλαιστινιακό ζήτημα αποτελεί ένα από τα βασικότερα διεθνή ζητήματα στη Μέση Ανατολή. Η πολιτική των ΗΠΑ ως εξωγενής δύναμη, η επιρροή των γειτονικών κρατών και οι ενέργειες του Ισραήλ, το οποίο επιχειρεί να επιβάλει τους δικούς του όρους στους Παλαιστίνιους, αποτελούν βασικούς παράγοντες που επηρεάζουν τη διαμόρφωσή του. Οι ΗΠΑ, συγκεκριμένα, δραστηριοποιούνται με τρόπο καθοριστικό στην εξέλιξη του ζητήματος λόγω των μεγάλων στρατιωτικών και πολιτικών συμφερόντων τους στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και επιδιώκουν να επωφεληθούν από τις δυνατότητές της. Στην παρούσα εργασία θα επικεντρωθούμε στον τρόπο με τον οποίο οι ΗΠΑ διαχειρίστηκαν το Παλαιστινιακό ζήτημα υπό τις προεδρίες Ομπάμα και Τραμπ. Αναλυτικότερα, θα μελετήσουμε τις κινήσεις του προέδρου Ομπάμα, ο οποίος προσπάθησε να προωθήσει μια γενικώς αποδεκτή λύση με το σκεπτικό να επωφεληθούν και οι δύο λαοί.Ο ίδιος κλήθηκε να ανασκευάσει τη διεθνή εικόνα των ΗΠΑ και κυρίως αυτήν που επικρατούσε στο μουσουλμανικό κόσμο, διευκρινίζοντας πως οι ΗΠΑ δεν βρίσκονται σε πόλεμο με το Ισλάμ, Η προεδρία του μπορεί να χαρακτηριστεί από μια ιδιαίτερη έμφαση στη διπλωματία και τη χρήσης ήπιας ισχύος: καθ’ όλη τη διάρκεια της προεδρίας του, ο Ομπάμα παρέμεινε προσηλωμένος στη λύση των δύο κρατών, την οποία θεωρούσε βιώσιμη και σωτήρια απέναντι στην ισραηλινό/παλαιστινιακή σύγκρουση. Φρόντισε να προωθήσει το όραμά του στις σημαντικότερες ομιλίες του, όπως αυτή στο Κάιρο το 2009 και στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών το 2013. Όσον αφορά τον πρόεδρο Τραμπ, οι κινήσεις του φαίνεται πως αποτέλεσαν, πέρα από προκλήσεις, μια ανοιχτή αμφισβήτηση απέναντι στο διεθνές δίκαιο. Ο ίδιος φάνηκε διατεθειμένος να επιδείξει το μέγεθος των αμερικανικών δυνάμεων και να κάνει χρήση όλων των αναγκαίων μέσων. Ήδη από τις πρώτες ημέρες της ανόδου του στην εξουσία αναδείχθηκε ο κίνδυνος να ανατραπούν όλα τα κεκτημένα του προέδρου Ομπάμα. Η πολιτική των ΗΠΑ φαίνεται πως κατά την προεδρία του Τραμπ στρέφεται προς τη μονομέρεια. Όταν ο Τραμπ ανέλαβε την εξουσία το Ισραήλ έχαιρε ανοικτά διαφορετικής αντιμετώπισης: ο πρόεδρος φαίνεται δεκτικότερος απέναντι στα ισραηλινά αιτήματα ενώ πολλές από τις πολιτικές του κινήσεις ευνόησαν τη φιλοϊσραηλινή πολιτική. Παράδειγμα αυτής της πολιτικής αποτελεί και η «Συμφωνία του Αιώνα». Βάσει αυτών των δεδομένων και εξελίξεων, στην παρούσα εργασία θα επιχειρήσουμε να κάνουμε μια συνολικότερη αποτίμηση της αμερικανικής πολιτικής στο Παλαιστινιακό ζήτημα και να αναδείξουμε πόσο κρίσιμες μπορεί να αποδειχθούν οι αμερικανικές ενέργειες για την εξέλιξη του ζητήματος.