Απανθρωποποίηση και θεωρία δικαιολόγησης του συστήματος

Ο σκοπός της διπλωματικής εργασίας ήταν εάν οι πρόσφυγες που υποφέρουν απανθρωποποιούνται περισσότερο από εκείνους που δεν υποφέρουν. Επίσης, η εργασία απέβλεπε στη συσχέτιση της απανθρωποποίησης των προσφύγων με τη Δικαιολόγηση του Συστήματος και τον Προσανατολισμό στην Κοινωνική Κυριαρχία. Αναλυτικότερα, έγινε μελέτη της τάσης του ατόμου να αποδίδει λιγότερο ανθρώπινα χαρακτηριστικά στους άλλους και, αν η τάση αυτή συνδέεται με την τάση που έχουν οι άνθρωποι να δικαιολογούν το σύστημα και να νομιμοποιούν την κοινωνική κυριαρχία. Για το σκοπό αυτό, η μελέτη πραγματοποιήθηκε με τη μορφή πειράματος με τη χορήγηση ερωτηματολογίου και συμμετείχαν συνολικά 210 συμμετέχοντες. Υπήρχαν δύο πειραματικές συνθήκες, μια συνθήκη στην οποία οι πρόσφυγες υποφέρουν (suffering) και μια συνθήκη στην οποία οι πρόσφυγες δεν υποφέρουν (non suffering). Οι υποθέσεις της έρευνας ήταν οι εξής: 1) κατά πόσο οι πρόσφυγες οι οποίοι υποφέρουν απανθρωποποιούνται περισσότερο από αυτούς οι οποίοι δεν υποφέρουν, 2) αν οι πρόσφυγες απανθρωποποιούνται περισσότερο ανιμαλιστικά από ότι μηχανιστικά, 3) η υψηλή τάση δικαιολόγησης του συστήματος θα επιφέρει υψηλότερα ποσοστά απανθρωποποίησης, 4) στη συνθήκη, στην οποία οι πρόσφυγες υποφέρουν, η ανιμαλιστική απανθρωποποίηση συσχετίζεται θετικά με την κυριαρχία των ομάδων, ενώ στη συνθήκη, στην οποία οι πρόσφυγες δεν υποφέρουν, η μηχανιστική απανθρωποποίηση συσχετίζεται αρνητικά με την ισότητα, και, 5) οι άνδρες απανθρωποποιούν τους πρόσφυγες περισσότερο από ότι οι γυναίκες. Από τις παραπάνω υποθέσεις, επιβεβαιώθηκαν όλες εκτός από την τρίτη.