Η Κύπρος στην εποχή του μνημονίου

Η παρούσα εργασία με τίτλο «H Κύπρος στην εποχή του μνημονίου» επιχειρεί να δώσει μια αναλυτική πορεία της οικονομίας από την είσοδο της χώρας στο μνημόνιο μέχρι και λίγο πριν την αναμενόμενη έξοδο. Ένα μεγάλο μέρος της παρούσας εργασίας επεξηγεί τους μηχανισμούς στήριξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης καθώς και τα νέα μοντέλα οικονομικής διακυβέρνησης ώστε να υπάρχει πρόληψη σε τυχόν μελλοντική οικονομική κρίση στα κράτη μέλη της ΕΕ. Στο πρώτο κεφάλαιο παρουσιάζεται η κρίση, όπως ξεκίνησε στις ΗΠΑ, και η αστραπιαία εξάπλωσή της σε αρκετές άλλες χώρες βρίσκοντας τις απροετοίμαστες εφόσον δεν εκτιμήθηκε ορθά το μέγεθος της και ο βαθμός επηρεασμού. Επίσης γίνεται μια αναφορά και στο βαθμό επηρεασμού στην Κύπρο που είναι και το κύριο θέμα που μας απασχολεί. Στο δεύτερο κεφάλαιο εξετάζονται αναλυτικά τα διαρθρωτικά προβλήματα που αντιμετώπιζε η κυπριακή οικονομία και γίνεται αναφορά για τα οικονομικά της χώρας πριν να οδηγηθεί στην κρίση αλλά και τι αλλαγές δέχτηκε η Κύπρος με την είσοδο της στην κρίση. Στο τρίτο κεφάλαιο αναλύονται οι μηχανισμοί στήριξης ο ρόλος τους και η χρονική διάρκεια τους καθώς και τα ποσά που διέθετα. Στο εν λόγω κεφάλαιο γίνεται αναφορά στην σπουδαιότητα της ρήτρας του άρθρου 125 της Συνθήκης Λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το τέταρτο κεφάλαιο είναι αυτό που περιγράφει όλη την πορεία της Κύπρου από την εποχή του μνημονίου και όχι μόνο εφόσον συμπεριλαμβάνει θέματα τα οποία μέχρι σήμερα είναι αμφιλεγόμενα όπως το Ηρωικό όχι των Κυπρίων και το κούρεμα των καταθέσεων. Επιπλέον επιχειρείται μια σύντομη αναφορά στους κύριους άξονες του μνημονίου και στα μέτρα που εμπίπτουν στον κάθε άξονα. Ως φοιτητής στο Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Σπουδών Εθνική και Κοινοτική διοίκηση θεώρησα σκόπιμο να αφιερώσω το Β μέρος της παρούσας διπλωματικής εργασίας εξολοκλήρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση και πιο συγκεκριμένα στα νέο μοντέλο οικονομικής διακυβέρνησης της ΕΕ. Στο Β’ Μέρος της παρούσας διπλωματικής εργασίας γίνεται αναφορά στην οικονομική και νομισματική ένωση ο οποίος ήταν και ένας από τους κύριους στόχους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εντούτοις στην πραγματικότητα επιτεύχθηκε μόνο η νομισματική ένωση για τα κράτη που υιοθέτησαν το ευρώ χωρίς προηγουμένως να εφαρμοστεί στενότερη και αυστηρότερη ενοποίηση στον οικονομικό τομέα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση αναγνώρισε την ανάγκη για βελτίωση της οικονομικής διακυβέρνησης ή και ενδεχομένως καθορισμό ενός νέου μοντέλου διακυβέρνησης. Έτσι, λοιπόν, το πλαίσιο οικονομικής διακυβέρνησης βελτιώνεται ακολουθώντας μια ενωσιακή στρατηγική ανάπτυξης και απασχόλησης. Δίνεται πρώτα έμφαση στην ανάπτυξη και την ενίσχυση της ενιαίας αγοράς και στην προώθηση των διεθνών εμπορικών σχέσεων και της ανταγωνιστικότητας. Ακολουθεί ο καθορισμός ενός ευρωπαϊκού εξαμήνου για ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ οικονομικών και δημοσιονομικών πολιτικών. Επιπλέον η στρατηγική περιλαμβάνει ένα ουσιαστικό το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης κι ένα εύρωστο πλαίσιο για την πρόληψη και τη διόρθωση των μακροοικονομικών ανισορροπιών. Επιπλέον γίνεται αναφορά στην δημιουργία τραπεζικής ένωσης εφόσον η εμβάθυνση και η εδραίωση της ΟΝΕ απαιτεί την δημιουργία ενός περισσότερο ενοποιημένου χρηματοοικονομικού πλαισίου.