Εξισλαμισθέντες άνδρες και γυναίκες στην Ευρώπη κατά την τελευταία δεκαπενταετία

Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η αναζήτηση των αιτημάτων εκείνων που οδηγούν τον εκκοσμικευμένο ευρωπαίο στην μεταστροφή του από ένα θρησκευτικά πλουραλιστικό και φιλελεύθερο περιβάλλον, σε μια παραδοσιακή, αυστηρά συντηρητική και με ισχυρές δεσμεύσεις πίστη, όπως είναι το Ισλάμ, σε μια εποχή μάλιστα, και ιδίως μετά την 11η Σεπτεμβρίου, που η κοινωνική αναπαράσταση του μουσουλμάνου στην Ευρώπη και γενικότερα στον δυτικό κόσμο, με τοπικές εξαιρέσεις, ταυτίζεται με τον ισλαμισμό. Στο πλαίσιο αυτό, αναλύθηκαν τριανταπέντε (35) συνεντεύξεις Ευρωπαίων μεταστραφέντων ανδρών και γυναικών, από τις οποίες προέκυψε ότι η μεταστροφή τους στο Ισλάμ σχετιζόταν άμεσα με μια κρίση σε επίπεδο: για τις γυναίκες πολλαπλών και αντιφατικών ρόλων, όπως αυτοί διαμορφωθήκαν με το πέρασμα της γυναίκας από τον ιδιωτικό στον δημόσιο βίο και στην αγορά εργασίας, για τα άτομα γενικά σε κρίση του συμβολικού ή κρίση νοήματος στις νεωτερικές κοινωνίες της εξατομίκευσης και της ρευστότητας δομών και προτύπων και τέλος, σε προσωπική κρίση, εξαιτίας του κοινωνικού αποκλεισμού που υφίσταντο κάποια άτομα του δείγματος, λόγω ιδιαίτερων χαρακτηριστικών τους. Η λύση στη κρίση αυτή - στην γνωστική ασυνέχεια που βίωσαν τα άτομα - δόθηκε με την μεταστροφή τους στο Ισλάμ και την ένταξή τους στη μουσουλμανική ούμμα, που φάνηκε να αναγνωρίζεται από τους συμμετέχοντες ως μια κοινότητα ξεκάθαρων νοημάτων, σταθερών κανόνων και ως ένας τρόπος αποκοπής από το δυτικό μοντέλο ζωής. Δημιουργήθηκε έτσι εντός του Ισλάμ μια διακριτή πολιτισμική οντότητα, οι δυτικοί προσήλυτοι, που συγκρότησαν την ταυτότητα τους με βάση τις ταυτίσεις και τις διαφοροποιήσεις τους σε σχέση με τα μέλη της ομάδας που έχουν γεννηθεί μουσουλμάνοι.