Η αντιπαράθεση Heinrich–Moseley: πού δημιουργείται η αξία κατά τον Μαρξ

Η παρούσα εργασία χωρίζεται σε δύο κυρίως μέρη. Στο πρώτο μέρος παρουσιάζω την πρόσφατη αντιπαράθεση ανάμεσα στον Michael Heinrich και Fred Moseley σχετικά με την πρωτοκαθεδρία της παραγωγής ή της ανταλλαγής στον σχηματισμό της εμπορευματικής αξίας. Το ερώτημα αφορά, στην ουσία, τον εντοπισμό του πεδίου εμφάνισης της αφηρημένης εργασίας, η οποία συνιστά την κοινή ουσία των εμπορευμάτων που εκφράζεται ως η αξία τους. Για τον Χάινριχ η αφηρημένη εργασία είναι μια ιδιαίτερη μορφή κοινωνικοποίησης των εργασιών η οποία τελείται στο μόνο πλαίσιο όπου τα προϊόντα των εργασιών έρχονται σε επαφή μεταξύ τους, ήτοι στην ανταλλαγή. Για τον Μόζλι η αφηρημένη εργασία είναι κοινή ιδιότητα όλων των εργασιών. Ως εκ τούτου δαπανάται ήδη στην παραγωγή και άρα οι εργασίες είναι εξαρχής κοινωνικοποιημένες. Σύμφωνα, λοιπόν, με την πρώτη ερμηνεία η αξία είναι δημιούργημα της ανταλλαγής, σύμφωνα με την άλλη της παραγωγής. Θεωρώ ότι ο Χάινριχ έχει πιο συστηματική ερμηνεία, αλλά εν τέλει και αυτή είναι ανεπαρκής, εφόσον οι δύο πτυχές του κεφαλαιοκρατικού τρόπου παραγωγής παρουσιάζονται εννοιολογικά αποδιαρθρωμένες. Έτσι, στο δεύτερο μέρος αναζητώ τη σύνδεση των σφαιρών της παραγωγής και της ανταλλαγής, δηλαδή την παρουσία της αφηρημένης εργασίας τόσο στην μία όσο και στην άλλη. Έννοια κλειδί στο εγχείρημα αυτό είναι η έννοια της εργασιακής δύναμης (Claudio Napoleoni) αλλά και η έννοια της αντικειμενοποίησης της αφηρημένης εργασίας ως απόδοση πρακτικής αλήθειας στην τελευταία (Diane Elson, Patrick Murray).