Το δικαίωμα του κατηγορούμενου να παρίσταται στην δίκη του: ερμηνευτικά ζητήματα της Οδηγίας (ΕΕ) 2016/343 και του του νόμου ενσωμάτωσης Ν.4596/2019

Η παρούσα εργασία ασχολείται με το δικαίωμα του κατηγορουμένου να παρίσταται στην εναντίον του ποινική δίκη, το οποίο αποτελεί μερικότερη εκδήλωση του δικαιώματος σε δίκαιη δίκη. Η εργασία πέραν της Eισαγωγής και του Επιλόγου, είναι χωρισμένη σε τρία επιμέρους κεφάλαια. Στο πρώτο κεφάλαιο εξετάζεται η αναγνώριση και διαμόρφωση του δικαιώματος από την νομολογία του ΕΔΔΑ, καθώς και η έννοια της ερήμην δίκης. Περαιτέρω παρουσιάζονται οι προϋποθέσεις, υπό τις οποίες είναι επιτρεπτή η κάμψη του δικαιώματος και η διεξαγωγή ερήμην ποινικών διαδικασιών, όπως αυτές διαμορφώθηκαν σταδιακά από την νομολογία του Δικαστηρίου του Στρασβούργου. Τέλος στο κεφάλαιο αυτό παρουσιάζονται και δύο υποθέσεις Ελληνικού ενδιαφέροντος, οι οποίες προκάλεσαν στροφή της ημεδαπής νομολογίας. Στο δεύτερο κεφάλαιο παρουσιάζεται η κατοχύρωση του δικαιώματος παράστασης του κατηγορούμενου στην δίκη του, μέσω του παραγώγου Ενωσιακού δικαίου και πιο συγκεκριμένα μέσω των σχετικών διατάξεων της Οδηγίας (ΕΕ) 2016/343, οι οποίες παρουσιάζονται. Περαιτέρω εξετάζεται το ζήτημα της συμβολής των διατάξεων της Οδηγίας, στην διαμόρφωση της Ευρωπαϊκής Δημόσιας τάξης. Τέλος στο δεύτερο κεφάλαιο της εργασίας, παρουσιάζεται και αναλύεται η σχετική με το ερευνώμενο δικαίωμα, νομολογία του Δ.Ε.Ε. Στο τρίτο κεφάλαιο της εργασίας παρουσιάζεται το ισχύον πλέγμα εθνικών διατάξεων, αλλά και η νομολογιακή αντιμετώπιση του θέματος. Πιο συγκεκριμένα παρουσιάζεται ο νόμος ενσωμάτωσης της Οδηγίας (ΕΕ) 2016/343 και ειδικότερα το άρθρο 10 του Ν. 4596/19, κυρίως όμως παρουσιάζεται όλο το πλέγμα των σχετικών διατάξεων του νέου Κ.Π.Δ, που ψηφίστηκε με τον Ν. 4640/19 και οι οποίες επέφεραν σημαντικές αλλαγές, σε σχέση με το προϊσχύσαν καθεστώς.