Οι αυξημένες αρμοδιότητες του Υπουργού Οικονομικών στην Ελλάδα της κρίσης

Η εξουσία του ΥπΟικ περιλαμβάνει αρμοδιότητες δημοσιονομικής διαχείρισης. Οι αρμοδιότητες αυτές εκπορεύονται από το Σύνταγμα και καθορίζονται από την δημοσιολογιστική νομοθεσία. Προκειμένου να παρακολουθήσει τις οικονομικές εξελίξεις που εκπορεύονται τόσο από τις διεθνείς οικονομικές συγκυρίες, όσο και από τη συμμετοχή του σε διεθνείς οργανισμούς (όπως η ΕΕ), το κράτος υποχρεώνεται να αναπροσαρμόζει το εθνικό Δημόσιο Λογιστικό. Μαζί με αυτό αναπροσαρμόζονται και οι αρμοδιότητες δημοσιονομικής διαχείρισης του ΥπΟικ. Θεσπίστηκαν για πρώτη φορά με το ν ΣΒΙ/1852 και καθορίστηκαν σε γενικές γραμμές σχεδόν ένα αιώνα αργότερα με το νδ 321/1969. Εικοσιπέντε χρόνια αργότερα επανακαθορίστηκαν με το ν 2362/1995 που αντικατέστησε το παλαιότερο νδ, έτσι ώστε η χώρα να ανταποκριθεί στις δημοσιονομικές της υποχρεώσεις, ενόψει της επικείμενης, εκούσιας, πρόσδεσής της στην Ευρωζώνη. Αυτός ο νόμος τόνιζε την ευθύνη του ΥπΟικ όσον αφορά τον έλεγχο δαπανών από κονδύλια προερχόμενα από εθνικούς ή κοινοτικούς πόρους. Η έκτακτη δημοσιονομική κατάσταση στην οποία διατελεί η Ελλάδα από τις αρχές του 2009 εξαιτίας της κρίσης του χρέους της απειλούσε από τη μια πλευρά τη χώρα με χρεωκοπία και από την άλλη τη σταθερότητα του euro και την καλή λειτουργία της Ευρωζώνης. Υπό αυτές τις συνθήκες επιστρατεύθηκε ο μηχανισμός δημοσιονομικής σταθερότητας στο πλαίσιο του οποίου τα ΚΜ της Ευρωζώνης και του ΔΝΤ θα δάνειζαν την Ελλάδα. Η λειτουργία του μηχανισμού δεν απαιτούσε μόνο σκληρά οικονομικά μέτρα αλλά αξίωνε και τη ριζική μεταρρύθμιση του εθνικού δημοσιολογιστικού συστήματος. Οι δημοσιονομικές αρμοδιότητες του ΥπΟικ δεν εξαιρέθηκαν από αυτή τη μεταρρύθμιση. Ενδυναμώθηκαν καταρχήν με τον τροποποιητικό ν 3871/2010 και επεκτάθηκαν στη Γενική Κυβέρνηση. Αργότερα, επαναδιατυπώθηκαν και προσαρμόστηκαν στα αρ. 4(6) και 14(3) της Οδηγίας 2011/85/ΕΕ με το ν 4270/2014. Με το νόμο αυτό, που αποτελεί το σύγχρονο δημόσιο λογιστικό, όπως τροποποιήθηκε μεταγενέστερα, οι δημοσιονομικές αρμοδιότητες του ΥπΟικ επεκτάθηκαν περαιτέρω προς τον ευρύτερο Δημόσιο Τομέα. Η εργασία αυτή αποσκοπεί να αναδείξει τη σταδιακή αναβάθμιση των αρμοδιοτήτων του ΥπΟικ, από το νδ 321/1969 μέχρι το ν 4270/2014 που τον κατέστησαν από αρμόδιο ρυθμιστή και διαχειριστή των δημόσιων χρημάτων και της κρατικής περιουσίας σε θεσμό αποτελεσματικής διεύθυνσης και αποδοτικού ελέγχου της υλοποίησης των στόχων που τέθηκαν από το Μνημόνιο. Διαρθρώνεται σε 6 κεφάλαια και βασίστηκε στην παρατιθέμενη σχετική βιβλιογραφία.