Καταχρηστική άσκηση δικαιώματος στο αστικό και συνταγματικό δίκαιο

Το αντικείμενο της διπλωματικής εργασίας αφορά την καταχρηστική άσκηση δικαιώματος στο αστικό και συνταγματικό δίκαιο, η απαγόρευση της οποίας κατοχυρώνεται στα άρθρα 281 ΑΚ και 25 παρ. 3 Συντ., αντίστοιχα, καθώς η άσκηση των δικαιωμάτων δεν μπορεί να είναι απεριόριστη. Στο πρώτο κεφάλαιο επιχειρείται η ερμηνεία της διάταξης του 281 ΑΚ στο αστικό δίκαιο, κυρίως αναφορικά με την έννοια, τη νομική φύση της καταχρηστικής άσκησης δικαιώματος και τα κριτήρια εφαρμογής της. Η άσκηση ενός δικαιώματος είναι καταχρηστική όταν υπερβαίνει προφανώς τα όρια που επιβάλλουν η καλή πίστη, τα χρηστά ήθη ή ο κοινωνικός ή οικονομικός σκοπός του δικαιώματος. Παρουσιάζεται η αντιμετώπιση του άρθρου 281 ΑΚ από τη νομολογία στους κλάδους του αστικού δικαίου. Η ανάλυση επικεντρώνεται στις μορφές κατάχρησης, κυρίως στην αποδυνάμωση δικαιώματος και στην αντιφατική συμπεριφορά (venire contra factum proprium) του δικαιούχου του δικαιώματος. Στο δεύτερο κεφάλαιο εξετάζεται η καταχρηστική άσκηση δικαιώματος στο συνταγματικό δίκαιο, η οποία κατοχυρώνεται στο άρθρο 25 παρ. 3 Συντ. Ειδικότερα, επιχειρείται μία ανάλυση της έννοιας, του πεδίου εφαρμογής και των κυρώσεων του εν λόγω άρθρου. Κυρίως, γίνεται μία συγκριτική παρουσίαση των διαφόρων θέσεων που διατυπώνονται στη θεωρία επί των ανωτέρω θεμάτων. Ακολούθως, παρουσιάζεται η νομολογιακή αντιμετώπιση του δικαιώματος της απεργίας, του δικαιώματος της συνένωσης και της ελευθερίας του τύπου. Τέλος, στο τρίτο κεφάλαιο ερευνάται αν τα κριτήρια του άρθρου 281 ΑΚ μπορούν να εφαρμοστούν επί της διάταξης του άρθρου 25 παρ. 3 Συντ., καθώς σε αυτήν δεν αναφέρονται κριτήρια. Επίσης, παρουσιάζεται η θέση της θεωρίας για την τακτική των πολιτικών δικαστηρίων να εφαρμόζουν το άρθρο 281 ΑΚ με αναγωγή στο άρθρο 25 παρ. 3 Συντ.