"Εμείς" του Ζαμιάτιν: ιστορία, βίος και φαντασία

Η παρούσα εργασία εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο σχετίζεται η φαντασία του Ρώσου συγγραφέα Γιεβγκένι Ζαμιάτιν, όπως αυτή καταγράφεται στα 1920 στο αντιουτοπικό του μυθιστόρημα "Εμείς", με το ιστορικό περιβάλλον μέσα στο οποίο αυτή η φαντασία διαμορφώνεται. Στο πλαίσιο της παραπάνω συσχέτισης διερευνάται αρχικά η βιογραφία του συγγραφέα μέχρι την περίοδο συγγραφής του μυθιστορήματος παράλληλα με τις σημαντικότερες εξελίξεις που λαμβάνουν χώρα την ίδια εποχή στο κοινωνικό περιβάλλον του. Ακολούθως παρουσιάζεται η κοινωνία την οποία πλάθει ο συγγραφέας στο "Εμείς", μια απόλυτα κολεκτιβιστική και ρασιοναλιστική «ουτοπία» τοποθετημένη στον 30ο αιώνα μ. Χ., όπου οι άνθρωποι-αριθμοί διάγουν μια καθόλα ετερόνομη και προδιαγεγραμμένη ζωή, διοικούμενη από την αυστηρή και πατρική φιγούρα του «Ευεργέτη», μέσα σε ένα τεχνητό περιβάλλον μονωμένο από το φυσικό με τείχος. Με την περιγραφή της κοινωνικής πραγματικότητας του «Μονοκράτους» παρουσιάζονται και βασικά στοιχεία της πλοκής του έργου. Εν συνεχεία, επιχειρείται η συσχέτιση συγκεκριμένων όψεων της φανταστικής κοινωνίας που δομεί ο Ζαμιάτιν στο "Εμείς" με όψεις και τάσεις της κοινωνικής πραγματικότητας που εντοπίζονται στην ευρύτερη περίοδο συγγραφής του έργου. Η εργασία ολοκληρώνεται με αναφορά στη βιογραφία του Ζαμιάτιν και των κοινωνικών εξελίξεων που λαμβάνουν χώρα μετά τη συγγραφή του "Εμείς", διερευνώντας αυτή τη φορά την επίδραση που άσκησε το ίδιο το έργο στη ζωή και στο κοινωνικό περιβάλλον του συγγραφέα. Στην πορεία της εργασίας διατυπώνονται υποθέσεις σχετικά με τον ρόλο που οι λογοτεχνικές ουτοπίες/δυστοπίες δύνανται να διαδραματίζουν στη διαδικασία του κοινωνικού γίγνεσθαι και ειδικότερα της κοινωνικής μεταβολής.