Η προστασία των προσωπικών δεδομένων στα ΜΜΕ

Η ιλιγγιώδης τεχνολογική εξέλιξη που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια όπως επίσης και η ατέρμονη ανάγκη του κοινού για συνεχή πληροφόρηση έχουν δημιουργήσει ένα αίσθημα έντονου προβληματισμού σε ό,τι αφορά την προστασία των προσωπικών δεδομένων. Αποτελεί κοινή διαπίστωση ότι ο ιδιωτικός βίος και πιο συγκεκριμένα τα προσωπικά δεδομένα του ατόμου βρίσκονται στο επίκεντρο πολυποίκιλων απειλών. Η προστασία των προσωπικών δεδομένων ανήκει στην κατηγορία των νέων δικαιωμάτων που κατοχυρώνονται στο αναθεωρημένο Σύνταγμα , και συγκεκριμένα το άρθρο 9Α που προστατεύει το άτομο από τη συλλογή και επεξεργασία των προσωπικών του δεδομένων. Η προστασία αυτή διασφαλίζεται από μια ανεξάρτητη αρχή που συγκροτείται και λειτουργεί όπως ο νόμος ορίζει (ΑΠΔΠΧ). Τα προσωπικά δεδομένα δεν είναι όμως ένα κυρίαρχο δικαίωμα έναντι όλων. Αντιθέτως πρέπει να συνυπάρχουν και να σταθμίζονται με τα υπόλοιπα συνταγματικώς προστατευόμενα έννομα αγαθά. Συχνά, η Αρχή όπως και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου έχουν ασχοληθεί με περιστατικά σύγκρουσης του δικαιώματος προστασίας της ιδιωτικής ζωής και των προσωπικών δεδομένων ,με την ελευθερία έκφρασης και το δικαίωμα των πολιτών για πληροφόρηση , δημιουργώντας έτσι μια επιτακτική ανάγκη προστασίας των ισχυρών αυτών έννομων συμφερόντων. Οι δημοσιογράφοι με την σειρά τους στην προσπάθεια τους να υπηρετήσουν το λειτούργημα τους πρέπει να έχουν πρόσβαση στις πηγές ενημέρωσης. Προς επίτευξη αυτού του σκοπού το κράτος έχει υποχρέωση όχι μόνο να μην εμποδίζει αλλά να διευκολύνουν αυτήν την πρόσβαση, ώστε η κοινωνία να ενημερώνεται για όσα συμβαίνουν και όλα αυτά μέσα σε ένα πλαίσιο προστασίας και σεβασμού των προσωπικών δεδομένων.\r\nΤα ΜΜΕ δικαιούνται να ενημερώνουν την κοινή γνώμη και να μεταδίδουν πληροφορίες και σχόλια που αφορούν μεταξύ άλλων πρόσωπα της επικαιρότητας που εκτίθενται στην δημοσιότητα. Η προστασία του ιδιωτικού βίου των οποίων όμως δεν κατοχυρώνεται σε απόλυτο βαθμό, και στην περίπτωση αυτή , η μετάδοση πληροφοριών σχετικά με την προσωπική τους ζωή πρέπει να γίνεται με τρόπο λιτό και όχι υπερβολικό, διατηρώντας το μέτρο και να αποβλέπει στην ενημέρωση του κοινού. Η ελευθερία της έκφρασης και ειδικότερα η ελευθερία του τύπου δεν συνεπάγεται απαλλαγή από τις δεσμεύσεις των νόμων του κράτους.Αυτό ακριβώς θα μας απασχολήσει στην παρούσα εργασία ,τον τρόπο δηλαδή που θα κατέστι δυνατή η συνύπαρξη όλων των συνταγματικώς προστατευόμενων δικαιωμάτων.\r\nΟι νέες τεχνολογίες πολλαπλασιάζουν τις δυνατότητες, αλλά παράλληλα και τους κινδύνους για τα δικαιώματα των προσώπων τα οποία αφορούν οι πληροφορίες . Πιο συγκεκριμένα με την νέα τεχνολογία αυξάνεται ο όγκος των πληροφοριών που μπορούν να αρχειοθετηθούν και είναι εφικτή η περαιτέρω συσχέτιση διάσπαρτων πληροφοριών μέσω της χρήσης ψηφιακών συστημάτων ,όπως επίσης ο χρόνος που διατηρούνται οι πληροφορίες αυτές είναι σαφώς μεγαλύτερος. Φυσικά το νομικό μας πλαίσιο δεν θα μπορούσε να μείνει σταθερό , αντιθέτως εξελίσσεται παράλληλα με την τεχνολογία και στοχεύει σε ένα παράλληλο μοτίβο συνύπαρξης. Παρόλα αυτά το διαδίκτυο έχει καθοριστικό ρόλο στην αύξηση της πρόσβασης του κοινού στις ειδήσεις και στην διευκόλυνση της διάδοσης των πληροφοριών επηρεάζοντας με αυτόν τον τρόπο και τα ΜΜΕ. Τα ΜΜΕ έχουν εξελιχθεί και δεν περιορίζονται πλέον στα κλασικά (έντυπος τύπος και ραδιοτηλεόραση), δημιουργώντας ακόμα περισσότερους κινδύνους. Τα παραδοσιακά ΜΜΕ τείνουν να αντικατασταθούν πλήρως από τα «Νέα» Μέσα Ενημέρωσης διαφοροποιώντας τα πράγματα και αλλοιώνοντας την ιδιότητα του δημοσιογράφου και του δημοσιογραφικού λόγου γενικότερα. Το γεγονός μάλιστα ότι, στην εποχή του διαδικτύου, υπάρχει η δυνατότητα το υλικό αυτό να αναρτηθεί, να διανεμηθεί και να αναδιανεμηθεί από οποιονδήποτε , αποκτώντας πρόσβαση σε αυτό επιφέρει ίσως και σε ανυπολόγιστο βαθμό δυσάρεστες επιπτώσεις. Αυτό σημαίνει ότι κανένα πρόσωπο δεν αποδεσμεύεται πλήρως από το παρελθόν του και ανά πάσα στιγμή είναι δυνατή η επαναφορά πληροφοριών που ανήκουν πλέον στο παρελθόν. Προβληματισμός ,ωστόσο, υπάρχει σχετικά με το αν ένα δικαίωμα στην ψηφιακή λήθη θα ήταν αντίθετο με το δικαίωμα ελευθερίας της έκφρασης, την ελευθερία της πληροφορίας και γενικότερα της ελευθερίας τύπου , όπου επιβάλλεται η διατήρηση της πληροφορίας στο Διαδίκτυο.Οι κανόνες ,άλλωστε, προστασίας των προσωπικών δεδομένων αποτελούν την αντίδραση του νομοθέτη απέναντι στους κινδύνους που προκάλεσε η εξέλιξη της τεχνολογίας. Το νέο άρθρο 5Α αλλά και το άρθρο 9Α είχε σαν σκοπό να δικτυώσει την ελληνική έννομη τάξη με την «Κοινωνία την πληροφορία», όπου δεν επιτρέπεται να πλήττεται ο πυρήνας ούτε του ενός ούτε του άλλου, η δε αναζήτηση της ισορροπίας μπορεί να περνά από αμφίπλευρους περιορισμούς, αλλά εντός των συνταγματικών ορίων (άρθρο 25) και υπέρ του γενικού συμφέροντος. Η αρχή της στάθμισης εφαρμόζεται κατά την πάγια νομολογία των ελληνικών δικαστηρίων και του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ). Είναι λοιπόν επιτακτική ανάγκη η εναρμόνιση των αντικρουόμενων χωρίς όμως να παραγκωνίζεται κανένα δικαίωμα του ατόμου, ώστε να μην μετατραπεί η κοινωνία μας από Κοινωνία της πληροφόρησης σε Κοινωνία της επιτήρησης.